Staw mostkowo-obojczykowy (łac. articulatio sternoclavicularis) – w anatomii człowieka nieregularny staw, łączący ze sobą mostek i obojczyk. Ze względu na zakres wykonywanych ruchów można go zaliczyć do stawów wieloosiowych.
Staw ten tworzony jest przez powierzchnię stawową końca mostkowego obojczyka oraz powierzchnię stawową wcięcia obojczykowego mostka. Pomiędzy tymi strukturami znajduje się krążek stawowy, który niweluje niepełne dopasowanie ich do siebie i zmniejsza bezpośredni nacisk obojczyka na mostek.
Do stawu mostkowo-obojczykowego należą więzadła:
- mostkowo-obojczykowe przednie (ligamentum sternoclaviculare anterius),
- mostkowo-obojczykowe tylne (ligamentum sternoclaviculare posterius),
- żebrowo-obojczykowe (ligamentum costoclaviculare), łączące ze sobą obojczyk i I żebro,
- międzyobojczykowe (ligamentum interclaviculare), pomiędzy końcami mostkowymi obojczyków.
Staw ten umożliwia ruchy obojczyka do przodu, do tyłu, ku górze i nieznacznie ku dołowi, a także obrót obojczyka wokół jego długiej osi.
Przypisy
- 1 2 Olgierd Narkiewicz, Janusz Moryś, Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów. Tom III, wyd. I, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2010, s. 25-26, ISBN 978-83-200-4108-8.
- ↑ Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 217.
- 1 2 Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 479–480.
Bibliografia
- Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, ISBN 978-83-200-4323-5.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.