Stary Kornin
wieś

Cerkwie prawosławne w Starym Korninie:
parafialna św. Michała Archanioła (po lewej)
i pomocnicza św. Anny (po prawej)
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

hajnowski

Gmina

Dubicze Cerkiewne

Liczba ludności (2011)

146

Strefa numeracyjna

85

Kod pocztowy

17-204

Tablice rejestracyjne

BHA

SIMC

0028033

Położenie na mapie gminy Dubicze Cerkiewne
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Położenie na mapie powiatu hajnowskiego
52°42′18″N 23°26′58″E/52,705000 23,449444

Stary Kornin (dawn. Starokornin, Starokornino) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Dubicze Cerkiewne.

W latach 1921–1939 należała do gminy Orla.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z drugiej połowy XVI wieku. Jej założycielem (około 1570) był dworzanin królewski Ostafi Chalecki.

Miejscowość jest siedzibą parafii prawosławnej św. Michała Archanioła. Znajduje się w niej cmentarz prawosławny założony w XIX wieku. Natomiast wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława, Biskupa i Męczennika w Hajnówce.

Demografia

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 245 osób, wśród których 4 było wyznania rzymskokatolickiego, 225 prawosławnego a 16 mojżeszowego. Jednocześnie 13 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 224 białoruską, 7 żydowską a jeden inną. Było tu 60 budynków mieszkalnych.

Wieś w 2011 roku zamieszkiwało 146 osób.

Zabytki

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Wieś Stary Kornin w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2021-01-07], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. 1 2 GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1203 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 129863
  6. Białostocki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 11, poz. 49
  7. Białostocki Dziennik Wojewódzki. 1935, nr 20, poz. 83
  8. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  9. Andrzej Michałowski, Alicja Sulimierska, Elżbieta Baniukiewicz: Studia i Materiały. Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Białostockie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu. Narodowa Instytucja Kultury, 1996, s. 24.
  10. Opis parafii na stronie diecezji
  11. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 5, województwo białostockie, 1924, s. 25.
  12. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.