Pochodzenie i młodość

Stanisław Wojciech Trzaskowski urodził się 22 maja 1867 w Rzeszowie. Był synem Bronisława, pedagoga i językoznawcy oraz Marii z domu Petri (ur. 1828), córki Ludwika Petriego, dyrektora I C. K. Gimnazjum w Tarnowie. Miał czworo rodzeństwa: był Ludzimiła, c. k. urzędnik samorządowy, Wandę Marię, po mężu Janiszewską (1852–1932), Jadwigę Franciszkę, po mężu Gostwicką (ur. 1861), Marię wzgl. Bronisławę (żonę dr. Tadeusza Józefczyka, lekarza pułkowego 17 pułku piechoty Obrony Krajowej w Nowym Sączu).

Studiował prawo w Wiedniu, gdzie ponadto uczył się gry na fortepianie i wiolonczeli. W latach 90. zdobywał uznanie grając podczas prywatnych spotkań na fortepianie.

Służba wojskowa

W C. K. Armii został mianowany na stopień podporucznika piechoty z dniem 1 stycznia 1887. Był przydzielony do 13 Galicyjskiego pułku piechoty w Krakowie i początkowo jako oficer służby czynnej figurował jako rezerwista, a od ok. 1890 do ok. 1895 formalnie pozostawał z przydziałem jako oficer rezerwowy tej jednostki.

Został przeniesiony do C. K. Obrony Krajowej i zweryfikowany w stopniu podporucznika piechoty w grupie nieaktywnych z dniem 1 stycznia 1887. Od ok. 1896 posiadał przydział do 17 pułku piechoty w Rzeszowie. Następnie został zweryfikowany w stopniu podporucznika piechoty w stosunku ewidencji z dniem 1 stycznia 1887. W tym charakterze w składzie 16 pułku piechoty w Krakowie od ok. 1898 był przydzielony do Powiatowego Dowództwa Pospolitego Ruszenia (Landsturmbezirk) nr 53 w Tarnowie, a od ok. 1902 do ok. 1906 do Powiatowego Dowództwa Pospolitego Ruszenia nr 16 w Krakowie. Od ok. 1907 do ok. 1908 pozostawał wykazie Obrony Krajowej jako podporucznik piechoty w stosunku ewidencji.

Praca zawodowa

W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do służby sądowniczej. Od ok. 1890 był praktykantem w C. K. Wyższym Sądzie Krajowym w Krakowie, od ok. 1891 był auskultantem w C. K. Sądzie Krajowym w Krakowie. W tym samym charakterze jako doktor praw od ok. 1892 był formalnie zatrudniony w C. K. Sądzie Obwodowym w Tarnowie, skąd został przydzielony do C. K. Prokuratorii Państwa w Tarnowie. Od maja 1896 do 1898 był adiunktem w C. K. Sądzie Powiatowym w Dąbrowie. Potem pracował w jako zastępca prokuratora w Wadowicach, skąd w lipcu 1899 został przeniesiony do Krakowa i od tego czasu pracował na stanowisku zastępcy prokuratora w C. K. Prokuratorii Państwa w Krakowie.

Od ok. 1906 był zastępcą asesora w C. K. Sądzie Okręgowym w sprawach skargowych w Krakowie; początkowo w charakterze radcy sądowego, a od ok. 1908 w charakterze radcy Sądu Krajowego w Krakowie. Podczas I wojny światowej (1914–1918) pozostawał radcą C. K. Sądu Krajowego w Krakowie, będąc najwyższym rangą urzędnikiem tym charakterze. W marcu 1918 został mianowany przez cesarza Karola I Habsburga radcą C. K. Wyższego Sądu Krajowego.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i wstąpił do służby wymiaru sprawiedliwości II Rzeczypospolitej. Według stanu z 1919 pozostawał radcą Sądu Krajowego w Krakowie. W 1921 wraz z kilkoma innymi sędziami z Krakowa został przydzielony przez Ministerstwo Sprawiedliwości do organizacji sądownictwa na Górnym Śląsku. Był wówczas zliczany do grona sędziów, którzy „przez swoją fachowość i obywatelskość cieszyli się powszechnym uznaniem”. W 1923 oraz w późniejszym okresie na przełomie lat 20./30. do ok. 1932 był sędzią Sądu Okręgowego w Krakowie.

Jako adwokat w Niepołomicach wskutek zgłoszenia wystąpienia został skreślony z listy adwokatów z dniem 10 sierpnia 1934.

Zmarł 26 kwietnia 1940. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Życie prywatne

Jego synem był Andrzej Trzaskowski, muzyk i kompozytor, a wnukiem jest Rafał Trzaskowski, politolog i polityk, prezydent Warszawy.