Stanisław Tabaczyński
Data i miejsce urodzenia

1 kwietnia 1930
Poznań

Data i miejsce śmierci

28 listopada 2020
Warszawa

Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: archeologia
Alma Mater

Uniwersytet A. Mickiewicza

Doktorat

1968

Profesura

1978

Polska Akademia Nauk
Status

członek rzeczywisty

Funkcja Jednostka PAN

Przewodniczący honorowy
Komitet Nauk Pra- i Protohistorycznych

Praca naukowa
Uczelnia

UMCS

Okres zatrudn.

1983–1999

Instytut

Archeologii i Etnologii PAN

Okres zatrudn.

od 1956

Wicedyrektor
Instytut

Historii Kultury Materialnej PAN

Okres spraw.

1984–1985

Odznaczenia

Stanisław Tabaczyński (ur. 1 kwietnia 1930 w Poznaniu, zm. 28 listopada 2020 w Warszawie) – polski archeolog mediewista polski, prof. dr hab., członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk od 1994, honorowy Przewodniczący Komitetu Nauk Pra- i Protohistorycznych PAN.

Życiorys

Studiował na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu; pracował w latach 1953–1956 w Katedrze Archeologii Polski Uniwersytetu Adama Mickiewicza, a od 1956 do przejścia na emeryturę – w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN (obecnie Instytut Archeologii i Etnologii PAN).

Prowadził liczne badania archeologiczne w Polsce: w latach 1950–1957 w ramach badań milenijnych uczestniczył w wykopaliskach w Poznaniu, Wrocławiu, Biskupinie, Kołobrzegu i Czermnie nad Huczwą; od 1958 do 1957 kierował badaniami w Nakle nad Notecią; w latach 1969–1974 – w Sandomierzu; w latach 1996–1999 – w Zawichoście nad Wisłą. Ponadto kierował badaniami zagranicznymi: w Wenecji oraz w miastach wczesnośredniowiecznych Capaccio Vecchia i Civita di Ogliara we Włoszech, badaniami opuszczonych wsi średniowiecznych we Francji, badaniami w Algierze i Tilimsan w Algierii.

Był jednym z pierwszych archeologów polskich, którzy wprowadzili do tej nauki problematykę teorii i metodologii.

Wykładał na wielu uniwersytetach w Polsce (m.in. na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie) i zagranicą (m.in. na Sorbonie w Paryżu). W 1993 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Był autorem licznych publikacji naukowych, z których najważniejsze publikacje książkowe to:

  • Z badań nad wczesnośredniowiecznymi skarbami srebrnymi Wielkopolski (1958)
  • Neolit środkowoeuropejski. Podstawy gospodarcze (1970)
  • Rewolucja neolityczna i jej znaczenie dla rozwoju kultury europejskiej (z W. Henslem, 1978)
  • Sandomierz. Starożytność – wczesne średniowiecze (z A. Buko, 1981)
  • Teoria i praktyka badań archeologicznych, T. 1: Przesłanki metodologiczne (redaktor i współautor, 1986; wyd. także po włosku)
  • Archeologia średniowieczna. Problemy. Źródła. Metody. Cele badawcze (1987)
  • Sandomierz, badania 1969–1973, t. I–II (redaktor i współautor, 1993–1996)

Przypisy

  1. Alina Jaszewska: Zmarł Stanisław Tabaczyński. Stowarzyszenie Naukowe Archeologów Polskich, 2020-12-02. [dostęp 2020-12-02].
  2. M.P. z 1993 r. nr 66, poz. 585

Bibliografia

  • Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), Warszawa 2001, s. 961

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.