Stanisław Rudnicki
Станислав Иванович Рудницкий
generał brygady
Data i miejsce urodzenia

28 lipca 1852
Widuty

Data i miejsce śmierci

20 lipca 1925
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1869–1913, 1916–1921

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

Obóz Warowny „Ossowiec”

Stanowiska

dowódca obozu warownego

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Stanisław Piotr Leon Rudnicki (ur. 28 lipca 1852 w Widutach, zm. 20 lipca 1925 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Stanisław Piotr Leon Rudnicki urodził się w miejscowości Widuty, w ówczesnym powiecie włodzimierskim guberni wołyńskiej, w rodzinie Jana i Olimpii z Krasuckich.

W latach 1869–1913 pełnił służbę w armii rosyjskiej. Był między innymi naczelnikiem 1 Petersburskiego Odcinka Inżynieryjnego (ros. 1-я Санкт-Петербургская инженерная дистанция).

15 lutego 1920 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała podporucznika i z zaliczeniem do Rezerwy armii. 1 czerwca tego roku został wyznaczony na dowódcę wojskowego Dyrekcji Kolejowej w Żytomierzu. 20 września został powołany do służby czynnej i przydzielony do dyspozycji szefa Inżynierii i Saperów Naczelnego Dowództwa. 14 października Naczelny Wódz mianował go natomiast dowódcą Obozu Warownego „Ossowiec”. 26 stycznia 1921 r. został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 r. w stopniu generała podporucznika, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.

Z dniem 1 kwietnia 1921 r. został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała podporucznika. 26 października 1923 r. Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady. Zmarł 20 lipca 1925 roku w Warszawie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 234-3-2).

Generał Rudnicki był żonaty z Marią Surzycką, z którą miał czworo dzieci.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Stawecki 1994 ↓, s. 286 wg autora Widuty należały do powiatu zwiahelskiego z siedzibą w Nowogrodzie Wołyńskim.
  2. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 28 lutego 1920 roku, s. 119.
  3. 1 2 Stawecki 1994 ↓, s. 286.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 6 października 1920 roku, s. 970.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 42 z 3 listopada 1920 roku, s. 1136.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1921 roku, s. 196.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 26 lutego 1921 roku, s. 329.
  8. ↑ Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 157.
  9. ↑ Stawecki 1994 ↓, s. 286 autor jako datę przeniesienia w stan spoczynku podał datę wydania dekretu przez Naczelnego Wodza – 26 stycznia 1921 roku.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.
  11. ↑ Cmentarz Stare Powązki: RUDNICCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-03-07].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.