Stanisław Powroźnicki
podpułkownik piechoty
Data urodzenia

17 marca 1881

Przebieg służby
Siły zbrojne

C. K. Armia
Wojsko Polskie

Jednostki

3 Morawski Pułk Piechoty
44 Pułk Piechoty
52 Pułk Piechoty
Brygada KOP „Wołyń”

Stanowiska

dowódca pułku
dowódca brygady

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Stanisław Powroźnicki (ur. 17 marca 1881) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 17 marca 1881. W piechocie C. K. Armii został mianowany kadetem z dniem 1 września 1902, następnie awansowany na porucznika z dniem 1 maja 1904, na nadporucznika z dniem 1 maja 1910. Przez lata był żołnierzem 3 Morawskiego pułku piechoty w Brünn (służył tam wtedy także por. Aleksander Powroźnicki do około 1910), od około 1904 pułk stacjonował w Mostarze, od około 1906 w Teschen, a od około 1912 służył w przy batalionie detaszowanym w Doboj. Podczas I wojny światowej został awansowany na stopień kapitana z dniem 1 listopada 1915. Do 1918 pozostawał oficerem batalionu detaszowanego w składzie macierzystego pułku piechoty nr 3.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego jako były oficer C. K. Armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu kapitana. W stopniu podpułkownika od 30 września do 18 października 1920 był dowódcą 52 pułku piechoty. Został awansowany na stopień pułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Od 1923 do 1924 był dowódcą 52 pułku piechoty w Złoczowie. Od 10 października 1924 do 8 czerwca 1925 był dowódcą Brygady KOP „Wołyń”. Później został przeniesiony w stan spoczynku. Według stanu z 1928 zamieszkiwał w Katerburgu. W 1934 jako oficer w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr II jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Krzemieniec.

Odznaczenia

austro-węgierskie

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Stanislaus Powroźnicki”.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 886.
  2. 1 2 Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 323, 872.
  3. ↑ Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Stanisław Powroźnicki. zolnierze-niepodleglosci.pl. [dostęp 2022-06-16].
  4. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1903. Wiedeń: 1902, s. 316.
  5. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1905. Wiedeń: 1904, s. 314.
  6. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1911. Wiedeń: 1910, s. 327.
  7. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1903. Wiedeń: 1902, s. 403.
  8. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1904. Wiedeń: 1903, s. 407.
  9. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1905. Wiedeń: 1904, s. 415.
  10. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1906. Wiedeń: 1905, s. 422.
  11. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1905. Wiedeń: 1906, s. 430.
    •Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1908. Wiedeń: 1907, s. 436.
  12. 1 2 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1909. Wiedeń: 1909, s. 454.
  13. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1910. Wiedeń: 1909, s. 460.
    •Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1911. Wiedeń: 1910, s. 466.
    •Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1912. Wiedeń: 1911, s. 470.
  14. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1913. Wiedeń: 1912, s. 504.
  15. 1 2 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1914. Wiedeń: 1913, s. 384.
  16. ↑ Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916, s. 79.
  17. 1 2 Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916, s. 264.
  18. 1 2 Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917, s. 341.
  19. 1 2 3 4 5 Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1918. Wiedeń: 1918, s. 444.
  20. ↑ Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1920, s. 91.
  21. ↑ Bronisław Prugar-Ketling (red.): Księga chwały piechoty. Warszawa: Departament Piechoty MSWojsk., Warszawa 1937–1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona, 1992, s. Metryka.
  22. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 396.
  23. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 340.
  24. 1 2 Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 272.
  25. 1 2 Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 249.
  26. ↑ Kriegsauszeichnungen im Heere. „Grazer Tagblatt”. Nr 248, s. 12, 9 września 1917. (niem.).
  27. ↑ Auszug. „9 września 1917”. Nr 1202, s. 3, 14 lutego 1918. (niem.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.