Stanisław Tadeusz Niemczycki
Data i miejsce urodzenia

19 września 1872
Jarosław

Data i miejsce śmierci

12 maja 1943
Lwów

profesor nauk chemicznych
Alma Mater

Uniwersytet Lwowski

Doktorat

1896

Habilitacja

1912

Profesura

1921

Uczelnia

Akademia Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie

Okres zatrudn.

1912-1941

rektor
Odznaczenia

Stanisław Tadeusz Niemczycki (ur. 19 września 1872 w Jarosławiu, zm. 12 maja 1943 we Lwowie) – profesor chemii, wykładowca i rektor Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie

Życiorys i kariera

Ukończył gimnazjum we Lwowie, po czym podjął studia z zakresu chemii na Uniwersytecie Lwowskim. Po śmierci ojca (Jan, inżynier miernik) utrzymywał matkę i siebie z korepetycji i innych zajęć. Tytuł doktora uzyskał w 1896. W latach 1886–1904 był asystentem prof. Juliana Schramma, w latach 1904–1908 - kierownikiem fabryki konserw warzywnych i owocowych w Lubyczy Królewskiej, w latach 1908–1910 - nauczycielem chemii, fizyki i matematyki w gimnazjum we Lwowie. W latach 1910–1919 był docentem chemii i matematyki w Wyższej Szkole Lasowej we Lwowie a także - w latach 1910–1912 - demonstratorem zakładu higieny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego. W 1912 habilitował się z higieny mleka i nauki o środkach spożywczych w Akademii Medycyny Weterynaryjnej. W latach 1912–1941 był wykładowcą chemii w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, w latach 1912–1919 jako docent, od 1919 jako profesor nadzwyczajny, od 1921 jako profesor zwyczajny. Był kierownikiem katedry chemii, od 1929 - po reorganizacji uczelni - zakładu Chemii Ogólnej i Nauki o Mleku. W latach 1923–1927 piastował godność rektora tej uczelni, w latach 1929–1941 kierował biblioteką.

Podczas tzw. pierwszej okupacji sowieckiej Lwowa (1939–1941) pozostał wykładowcą uczelni, przekształconej przez okupanta w Lwowski Instytut Weterynaryjny. Po wkroczeniu Niemców do Lwowa w 1941 roku został usunięty z uczelni i mieszkania. Znalazł wówczas na jakiś czas zatrudnienie w zawodowej szkole chemicznej.

Prace naukowe

W latach 1919–1929 należał do redakcji „Przeglądu Weterynaryjnego”. W 1922 został powołany do Państwowej Rady Weterynaryjnej przy Ministerstwie Rolnictwa, w 1928 - do centralnej Komisji Egzaminacyjnej przy tym ministerstwie.

Był autorem podręczników akademickich i kilkunastu prac, m.in.:

  • O trzech normalnych butylotuluoulach (1900)
  • Analiza miareczkowa: podręcznik do ćwiczeń praktycznych (Lwów: Gubrynowicz & Schmidt, 1901).
  • Przyczynek do syntezy za pomocą chlorku cynowego (1905)
  • Chemia organiczna i nieorganiczna dla studentów medycyny weterynaryjnej
  • Higiena mleka (Lwów, 1925)
  • Witaminy w świetle obecnego stanu nauki i ich znaczenie dla życia (Książnica Atlas, 1929, Lwów, Warszawa),
  • Zagadnienie mleka w Polsce (1933)
  • L'amoniaque du lait et son dosage (Paris, 1936)

oraz ponad 20 artykułów w Przeglądzie Weterynaryjnym i wielu artykułów w Rozprawach Biologicznych z zakresu medycyny weterynaryjnej, rolnictwa i hodowli, Rolniku, francuskim Le Lait.

Działalność społeczna, polityczna i patriotyczna

Był aktywny na niwie społecznej i patriotycznej. Był członkiem rady szkolnej miasta Lwowa, komisji dyscyplinarnej dla nauczycieli przy kuratorium, Małopolskiej Kasy Oszczędności. W okresie od 1 stycznia 1921 do 14 listopada 1922 był komendantem Lwowskiej Chorągwi Harcerzy, bliskim współpracownikiem Michała Grażyńskiego. Był prezesem lwowskiego oddziału Ligi Morskiej i Rzecznej, powstałego w marcu 1925 roku, później także prezesem Ligi Morskiej i Kolonialnej.

W wyborach samorządowych z maja 1939 uzyskał mandat radnego Rady Miasta Lwowa startując z Listy Chrześcijańsko-Narodowej jako kandydat Obozu Zjednoczenia Narodowego.

Rodzina

Był żonaty z Marią (z d. Lang), z którą miał dwie córki: Wandę i Annę. Żona - z wykształcenia lekarz-bakteriolog, była członkiem Polskiej Organizacji Narodowej, żołnierzem Drużyn Strzeleckich i Pierwszej Brygady Legionów Polskich. Podczas II wojny światowej pracowała jako kierownik hodowli wszy zdrowych (karmiciel wszy) w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym prof. Rudolfa Weigla. W Instytucie prof. Weigla znalazła zatrudnienie jako karmicielka wszy także młodsza z dwóch córek - Anna.

Zmarł podczas okupacji niemieckiej, w dzień po wylewie. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

W 1945 r. jego rodzina wyjechała do Krakowa, gdzie starsza córka, Wanda, ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną. W 1953 r. jej mężem został Władysław Babel de Fronsberg, polski prawnik cywilista.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Drugie wysiedlenie Polaków z ZSRR [dostęp 2013-12-15]
  2. ↑ Wykaz mandatów w wyborach do Rady miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 123 z 3 czerwca 1939.
  3. ↑ Wanda Niemczycka Babel [online], www.lwow.com.pl [dostęp 2023-10-20].
  4. ↑ M.P. z 1933 r. nr 259, poz. 277 „za zasługi dla rozwoju Akademji, opiekę nad młodzieżą akademicką, oraz pracę społeczną”.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.