Stanisław Mazanowski (ur. 6 sierpnia 1893 w Rudzie Sieleckiej, zginął w kwietniu 1940 w Katyniu) – polski oficer, prawnik wojskowy, działacz sportowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Był synem Antoniego Mazanowskiego i Anieli Mazanowskiej, z d. Poraj-Pstrokońskiej.

W 1911 ukończył Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie, następnie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1914 został powołany do Armii Austro-Węgier, w październiku tegoż roku urlopowany, ponownie powołany w lutym 1916, służył m.in. w sądzie polowym Komendy Wojskowej w Krakowie, sądzie dywizyjnym i sądzie brygady Cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. W 1917 ukończył na UJ studia prawnicze.

W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, służył w Sądzie Dywizyjnym Wojsk Polskich w Krakowie. W 1919 awansowany do stopnia porucznika, kolejno służył w Wojskowym Sądzie Okręgowym w Krakowie, od 1921 w Wojskowym Sądzie Okręgowym w Grudziądzu, od 1926 do 1934 w wojskowym Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy (kierował nim od 1 czerwca 1927), od 1934 w Wojskowym Sądzie Okręgowym w Warszawie. Od maja 1937 był kierownikiem referatu w Departamencie Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych. Do stopnia kapitana został awansowany ze starszeństwem od 1 czerwca 1919, do stopnia majora ze starszeństwem od 1 stycznia 1935

Był tłumaczem Pierwszych ludzi na księżycu Herberta George’a Wellsa (wyd. 1921).

W latach 1937–1939 był sekretarzem generalnym, a w latach 1938–1939 równocześnie skarbnikiem Międzynarodowej Federacji Łuczniczej. Jego kadencja miała upłynął w 1941.

Po wybuchu II wojny światowej, 5 września 1939 ewakuował się z pracownikami Ministerstwa Spraw Wojskowych z Warszawy, dostał się do niewoli sowieckiej, następnie znalazł się w obozie w Kozielsku, zginął w Katyniu. Jego ciało zostało zidentyfikowane w 1943 i pochowane na miejscu zbrodni, w jednej z tzw. mogił bratnich.

Był żonaty z Haliną Mazanowską, z która miał dwoje dzieci, Annę i Magdalenę

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Pro memoria, Wojskowy Przegląd Historyczny nr 1/35, styczeń-marzec 1991, s. 364–365 (biogram autorstwa Teresy Sitkiewicz).
  2. ↑ Rocznik oficerski 1928, s. 695.
  3. ↑ Biogramy ofiar zbrodni katyńskiej: Stanisław Mazanowski.
  4. ↑ Polski Związek Łuczniczy 1927 – 2012.
  5. ↑ Roman Zawiślański 50 lat sportu łuczniczego w Polsce wyd. Warszawa 1989, s. 1245.
  6. ↑ Archiwum historii mówionej: Anna Mazanowska „Wrona”, „Hanka”.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.