Stanisław Małagowski
porucznik inżynierii
Data i miejsce urodzenia

3 stycznia 1893
Skierniewice, Rosja

Data i miejsce śmierci

25 lipca 1919
Baranowicze

Przebieg służby
Lata służby

1916–1919

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

Pociąg Pancerny „Śmiały”

Stanowiska

dowódca pociągu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-ukraińska

Odznaczenia

Stanisław Małagowski (ur. 3 stycznia 1893 w Skierniewicach, zm. 25 lipca 1919 w Baranowiczach) – porucznik Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Edukacja

Urodził się 3 stycznia 1893 w Skierniewicach, w rodzinie Kazimierza i Anny Langie. Był bratem Kazimierza, podporucznika Wojska Polskiego, kawalera Orderu Virtuti Militari, członka załogi Pociągu Pancernego „Śmiały” i Zofii (1890–1969), żony Melchiora Wańkowicza.

Szkołę podstawową skończył w rodzinnych Skierniewicach. Maturę zdał w Szkole Mazowieckiej w Warszawie. W 1912 roku założył w szkole średniej samodzielny pluton skautowy, który jest początkiem 21 WDH.

Absolwent z 1914 na czeskiej Akademii Górniczej w Przybramiu. W 1913 odbył praktykę w kopalniach Kysztymskich na Uralu. W 1914 zgłosił się jako ochotnik do armii rosyjskiej. Służył w 9 batalionie saperów. W marcu 1916 został skierowany do Wyższej Szkoły Wojskowo-Inżynieryjnej w Kijowie. Naukę zakończył z 8. lokatą, a następnie został wysłany na front w Beskidach Wschodnich.

Od 1917 w 1. kompanii inżynieryjnej 1 Dywizji Strzelców Polskich. Był członkiem Polskiej Ligi Wojennej Walki Czynnej. Pracował w redakcji "Wiadomości Wojskowych". 10 lutego 1918 z jego inicjatywy, w twierdzy Bobrujsk, powstał improwizowany pociąg pancerny pod nazwą „Związek Broni”. 21 lutego bierze udział w zwycięskiej walce z bolszewikami we wsi Krasnyj Bierieg. Do 10 maja 1918 bierze udział w walkach i wobec przeważających sił niemieckich kapituluje.

Małagowski zostaje instruktorem w tajne szkole oficerskiej w Kijowie. Zostaje następnie komendantem Oddziału Lotnego POW na Ukrainie gdzie pod dowództwem mjr Leopolda Lisa-Kuli, walczy z Niemcami.

Po wybuchu walk polsko-ukraińskich przedziera się do Krakowa. Z Krakowa wyrusza do dalszej walki już jako członek załogi pociągu pancernego "Śmiały". Po paru dniach, gdy pierwszy dowódca zostaje ranny, obejmuje dowodzenie pociągiem.

W grudniu 1918 bierze udział w walkach pod Niżankowicami, od stycznia następnego roku walczy pod Milatynem i Dolinianami. W marcu pociąg pod dowództwem por. Małagowskiego broni się pod Sądową Wisznią.

Po remoncie pociągu w Krakowie, "Śmiały" bierze udział w zdobyciu węzła komunikacyjnego w Baranowiczach.

Małagowski dbał o edukacje powierzonych sobie żołnierzy i prowadził dla zajęcia w szkole podoficerskiej.

25 lipca w bitwie nieopodal stacji Podhorelce zostaje śmiertelnie raniony, umiera po kilku godzinach w Baranowiczach. 30 lipca 1919 został pochowany obok brata na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Na polu chwały ↓.
  2. 1 2 Cmentarz Stare Powązki: KAZIMIERZ MAŁAGOWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2022-11-11].
  3. ↑ Andrzej Czałbowski, ŻBIK, harcerski oddział wojskowy, 2 harcerska bateria artylerii przeciwlotniczej: wojenne dzieje 21 WDH im. gen. Ignacego Prądzyńskiego 1939-1944, Adiutor, 1994, ISBN 978-83-900085-5-4 [dostęp 2020-02-16] (pol.).
  4. 1 2 3 „Śmiały” 1920 ↓, s. 22.
  5. ↑ „Śmiały” 1920 ↓, s. 23.
  6. ↑ Bagiński 1921 ↓, s. 122.
  7. ↑ Bagiński 1921 ↓, s. 221-224.
  8. ↑ Nowości Ilustrowane (skan) [online] [dostęp 2020-02-16] (pol.).
  9. ↑ Nekrolog. „Kurjer Warszawski”. 206 wyd. wieczorne, s. 6, 1919-07-28. Warszawa..
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 18 lutego 1922 roku, s. 112.
  11. ↑ M.P. z 1933 r. nr 24, poz. 33.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 15 lipca 1922 roku, s. 531.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 19 marca 1933 roku, s. 73.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.