Stanisław Lewicki
podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

28 października 1891
Żytomierz

Przebieg służby
Lata służby

do 1934

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

85 pułk piechoty

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Stanisław Lewicki

Stanisław Lewicki (ur. 28 października 1891 w Żytomierzu, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 28 października 1891 roku w Żytomierzu, ówczesnym mieście powiatowym guberni wołyńskiej, w rodzinie Wacława, inżyniera, i Marceliny z Kurowskich.

14 lutego 1915 został przyjęty do szkoły wojskowej w Kijowie. W czerwcu tego roku został mianowany chorążym rezerwy i wcielony do 38 syberyjskiego zapasowego pułku piechoty. W październiku 1915 został przeniesiony na front do 147 samarskiego pułku piechoty. W szeregach tego oddziału walczył w Małopolsce, Karpatach i Bukowinie, awansując na podporucznika i porucznika. W grudniu 1917 został przyjęty do II Korpusu Polskiego w Rosji i przydzielony do 14 pułku strzelców na stanowisko dowódcy 4. kompanii. Po reorganizacji korpusu został młodszym oficerem 3. kompanii tego samego pułku. 11 maja 1918 wziął udział w bitwie pod Kaniowem.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 372. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 31 pułk Strzelców Kaniowskich w Łodzi. W 1923 roku był dowódcą III batalionu 31 pułku Strzelców Kaniowskich. W 1924 roku, tymczasowo (etat przejściowy), pozostawał w kadrze Kursu dla młodszych oficerów piechoty. 3 maja 1926 roku został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 34. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 25 sierpnia 1926 roku został przeniesiony ze zlikwidowanego kursu dla młodszych oficerów piechoty do Korpusu Kadetów Nr 2 w Chełmnie na stanowisko wykładowcy. 5 maja 1927 roku został przeniesiony do 22 pułku piechoty w Siedlcach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 28 stycznia 1931 roku ogłoszono jego przeniesienie do 85 pułku Strzelców Wileńskich w Nowej Wilejce na stanowisko dowódcy pułku. 12 kwietnia 1934 roku obowiązki dowódcy pułku przekazał podpułkownikowi Edwardowi Korwin-Kossakowskiemu. Z dniem 31 maja 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W październiku 1934 przeprowadził się do Krakowa i zamieszkał przy ul. Pawła Popiela 18 m. 6.

22 marca 1934 był kawalerem, bezdzietnym.

Ordery i odznaczenia

25 listopada 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia.

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako Stanisław III Lewicki w celu odróżnienia od innych oficerów noszących to samo imię i nazwisko np. podpułkownika kawalerii Stanisława VII Lewickiego (ur. 15 maja 1896 roku), żołnierza Legionów Polskich, zastępcy dowódcy 10 Pułku Strzelców Konnych w Łańcucie.
  2. ↑ 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia z „29 października 1891” na „28 października 1891”. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. Zmiany (sprostowania) nazwisk, imion i dat urodzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 23, 26 stycznia 1934.

Przypisy

  1. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 4.
  2. ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2021-08-30].
  3. ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  4. 1 2 3 4 5 6 Kolekcja ↓, s. 4.
  5. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 33.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 215, 402.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 200, 346.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 3 maja 1926 roku, s. 124.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 34 z 25 sierpnia 1926 roku, s. 281.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 maja 1927 roku, s. 127.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 38, 166.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 9.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 20, 613.
  14. ↑ Market 2003 ↓, s. 13.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 279.
  16. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  17. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  18. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-04-20]..
  19. ↑ Libert 1928 ↓, s. 40.
  20. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  21. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634.
  22. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-04-20]..

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.