| Data i miejsce urodzenia |
1 listopada 1883 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
19 kwietnia 1973 |
| Wicewojewoda łódzki | |
| Okres |
od 8 marca 1927 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Stanisław Marian Lewicki (ur. 1 listopada 1883 w Szczucinie, zm. 19 kwietnia 1973 w Warszawie) – legionista, pedagog, wicewojewoda łódzki (1927–1929), dyrektor Biura Prezydialnego przy Prezydium Rady Ministrów.
Życiorys
Ukończył gimnazjum we Lwowie, a następnie studia filozoficzne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1904–1907 należał tajnej organizacji „Odrodzenie”. Był członkiem Komitetu Centralnego młodzieżowej organizacji socjalistycznej „Promień” oraz Związku Walki Czynnej (1907–1912) i Związku Strzeleckiego oraz Polskiego Stronnictwa Postępowego. W latach służył 1914–1917 w 1 pułku piechoty Legionów Polskich, a w 1917–1918 w Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1919–1920 służył Wojsku Polskim, brał udział m.in. w obronie Twierdzy Modlin.
Następnie pracował w gimnazjum w Zamościu, któremu przekazał pieniądze ze sprzedaży majątku w Brzeżanach. Został pierwszym po I wojnie światowej dyrektorem polskiej szkoły powszechnej i gimnazjum w Sandomierzu, gdzie organizował również Seminarium Nauczycielskie. W 1922 należał do Komitetu Organizacyjnego Zjazdu Legionistów.
Do 1927 był radcą województwa poleskiego. W latach 1927–1929 był wicewojewodą łódzkim, następnie szefem Kancelarii Prezydium Rady Ministrów i kierownikiem wydziału Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W latach 1931–1937 był kuratorem Okręgu Szkolnego Lubelskiego. W 1937 w wyniku ataków środowisk prawicowych, występując jako świadek obrony w procesie komunistów, został zwolniony z pracy, przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Nowym Sączu. Po wybuchu II wojny światowej w latach 1942 – 1945 mieszkał z rodziną w Zakliczynie - wówczas Zakliczynie n/D. (nad Dunajcem), gdzie przez dwa lata (w roku szk. 1942/43 i 1943/44) pełnił funkcję dyrektora szkoły powszechnej. Prowadził również tajne nauczanie w zakresie podstawowym i średnim z Franciszkanami w miejscowym klasztorze. Podczas wojny ukrywał Żydów, m.in. Wandę Wejchmann, która przeżyła wojnę.
Po II wojnie światowej pracował w Polskim Radiu w Warszawie, był pomysłodawcą „Kalendarza Radiowego”.
Życie prywatne
Był synem Franciszka Lewickiego (zm. 1923) i Józefy z Paszyńskich. Jego ojciec był urzędnikiem państwowym w komorze celnej. Matka prawdopodobnie pochodziła z rodziny tatarskiej. Jego żoną była Maryla z domu Barzykowska. Był bratem legionistów: Henryka i Michała oraz Kazimierza. Miał też 2 siostry – Władysławę i drugą, nieznaną z imienia. Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie.
Odznaczenia
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Żołnierze Niepodległości: Lewicki Stanisław Marian. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-04-20].
- 1 2 3 4 Ireneusz Polit, Wojewodowie łódzcy (1919-1939), Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, Kielce 2020.
- 1 2 3 4 Ludwik Hass, Wolnomularze polscy w kraju i na świecie 1821-1999: słownik biograficzny, Rytm, 1999, ISBN 978-83-87893-52-1 [dostęp 2023-05-12] (pol.).
- ↑ Nowy Wice-Wojewoda Łódzki, „Łodzianin” (10), bc.wbp.lodz.pl, 5 marca 1927 [dostęp 2023-05-13].
- ↑ Zakliczyninfo - Oficjalna Strona Zakliczyńskiego Centrum Kultury - Słownik Ruchu Oporu na terenie Gminy Zakliczyn nad Dunajcem w latach 1939 – 1945. Litery "L i Ł" [online], zakliczyninfo.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest, str. 423, Wyd. Główna Księgarnia Wojskowa, Warszawa 1938
- ↑ Baza osób polskich: Lewicki, Stanisław Marian [online], baza-nazwisk.de [dostęp 2023-05-13].
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 100.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-04-20].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-04-20].