Stanisław Krauss
Data i miejsce urodzenia

7 kwietnia 1901
Załoźce

Data i miejsce śmierci

19 kwietnia 1973
Warszawa

Poseł na Sejm PRL II, III i IV kadencji
Okres

od 1957
do 1969

Przynależność polityczna

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Odznaczenia

Stanisław Krauss (ur. 7 kwietnia 1901 w Załoźcach, zm. 19 kwietnia 1973 w Warszawie) – polski profesor zwyczajny nauk weterynaryjnych i polityk, poseł na Sejm PRL II, III i IV kadencji. Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys

W 1926 uzyskał tytuł zawodowy lekarza weterynarii w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, w 1937 uzyskał tamże stopień doktora medycyny weterynaryjnej. W okresie 1925–1927 pełnił obowiązki asystenta w Katedrze Mikrobiologii AMW, a od 1928 do 1933 był powiatowym lekarzem weterynarii w Gródku Jagiellońskim i Przemyślu. W 1938 powołano go na stanowisko naczelnika wydziału zaraźliwych chorób zwierzęcych w Ministerstwie Rolnictwa i komisarza do walki z pryszczycą w Polsce. Od 1933 do 1939 był wojewódzkim inspektorem weterynaryjnym w Tarnopolu i Krakowie. W czasie okupacji niemieckiej zajmował się prywatną praktyką weterynaryjną w powiecie krakowskim. Po wyzwoleniu obejmował stanowiska naczelnika Wydziału, Nadzwyczajnego Komisarza do Walki z Zaraźliwymi Chorobami Zwierząt oraz dyrektora Departamentu Weterynarii. W 1952 habilitował się na Wydziale Weterynaryjnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, po czym objął stanowisko dyrektora Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach. Następnie został kierownikiem Katedry Epizootiologii na Wydziale Weterynaryjnym Wyższej Szkoły Rolniczej w Lublinie. W 1954 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1964 profesora zwyczajnego nauk weterynaryjnych z zakresu epizootiologii.

Był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk (od 1964), członkiem Rady Naukowo-Technicznej przy ministrze rolnictwa, zastępcą przewodniczącego Komisji Weterynaryjnej, a także członkiem Głównej Komisji Kwalifikacyjnej przy PAN, specjalnej Komisji Nauki, Komisji Nagród Państwowych, rad naukowych instytutów: Zootechniki, Fizjologii i Żywienia Zwierząt, Genetyki i Hodowli Zwierząt PAN, jak również Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych i Lubelskiego Towarzystwa Naukowego. Organizował od podstaw nowoczesną polską służbę weterynaryjną, opracował wiele instrukcji i zarządzeń. Stworzył 50 pozycji naukowych, w tym 35 o charakterze eksperymentalno-naukowym. Dotyczyły one głównie groźnych dla gospodarki chorób zakaźnych zwierząt. Był promotorem 16 doktorów i opiekunem kilku przewodów habilitacyjnych.

W 1957, 1961 i 1965 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL kolejno w okręgach Opole Lubelskie i Lublin (dwukrotnie) z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Przez trzy kadencje zasiadał w Komisji Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego.

Jego żoną była Jadwiga z domu Strzetelska (1906–2003), a synem prof. Michał Krauss (1927–2010).

Spoczywa, razem z żoną, na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 15-2-14).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ KRAUSS, Stanisław [online], Polska Akademia Nauk [dostęp 2023-02-03].
  2. ↑ Wyszukiwarka grobów w Warszawie. [dostęp 2020-08-23].
  3. ↑ M.P. z 1948 r. nr 62, poz. 390 („za zasługi położone na polu rozwoju i podniesienia rolnictwa w Polsce”).
  4. ↑ M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 347 („za zasługi na polu pracy społecznej”).
  5. ↑ M.P. z 1955 r. nr 99, poz. 1387 – uchwałą Rady Państwa nr 0/153 – na wniosek ministra rolnictwa.
  6. ↑ Nadzwyczajna sesja Sejmu, „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s. 1.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.