Stanisław Kopystyński (ur. 7 września 1893 w Jarosławiu, zm. 25 maja 1969 we Wrocławiu) – polski malarz, artysta i pedagog, absolwent Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych z pracowni Jacka Malczewskiego i Stanisława Dębickiego.

Życiorys

Syn Piotra Kopystyńskiego. Związany przed wojną z Jarosławiem. W 1911 roku zdał egzamin dojrzałości i został studentem na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po trzech latach zrezygnował ze studiów prawniczych, by rozpocząć edukację na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1946 podjął decyzję o opuszczeniu Jarosławia i osiedleniu się na stałe we Wrocławiu, gdzie wraz z prof E. Geppertem tworzył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych. Samodzielnie założył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych (był jego pierwszym dyrektorem i wieloletnim nauczycielem). W uznaniu zasług pedagogicznych i osiągnięć artystycznych Stanisława Kopystyńskiego szkoła nosi jego imię.

Artysta tworzył portrety, martwe natury i pejzaże w technice olejnej i akwarelowej. Mniej znane są jego prace graficzne inspirowane mitologią, Biblią i architekturą sakralną południowo-wschodniej Polski. Liczne prace artysty znajdują się w kolekcjach muzealnych Wrocławia, Jarosławia oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Stanisław Kopystyński zmarł 25 maja 1969 we Wrocławiu i spoczywa na wrocławskim cmentarzu św. Rodziny przy ulicy Smętnej. Jego grób znajduje się na polu nr 17 (rząd 15, grób nr 3)

Przypisy