Stanisław Kazimierz Krahelski
rotmistrz
Data i miejsce urodzenia

11 stycznia 1899
majątek Ułasowszczyzna

Data i miejsce śmierci

kwiecień 1940
Charków

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Formacja

Polska Organizacja Wojskowa

Jednostki

Dywizjon Rozpoznawczy 10 Brygady Kawalerii

Stanowiska

dowódca szwadronu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Stanisław Kazimierz Krahelski (ur. 11 stycznia 1899 w majątku Ułasowszczyzna, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – rotmistrz Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 11 stycznia 1899 w majątku Ułasowszczyzna, w gminie Międzyrzecz (powiat wołkowyski), w rodzinie Mieczysława i Antoniny z Korczyców. Był młodszym bratem Piotra (1894–1940), podporucznika rezerwy, zamordowanego w Katyniu.

Od 1917 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 1 pułku ułanów krechowieckich. Ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1922 w korpusie oficerów jazdy. W 1923 służył w 1 pułku ułanów w Augustowie. W pułku pełnił obowiązki dowódcy plutonu, później dowódcy szwadronu. W marcu 1930 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza, do Brygady KOP „Wołyń”. 27 czerwca 1935 awansował na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 10. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od 1937 był instruktorem w Szkole Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. 2 lipca 1938 został przeniesiony do dywizjonu rozpoznawczego 10 Brygady Kawalerii w Rzeszowie na stanowisko adiutanta. W grudniu tego roku został przesunięty na stanowisko dowódcy szwadronu strzeleckiego. Na czele tego pododdziału walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku.

W czasie walk dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 258.
  2. ↑ Rocznik oficerski 1923, s. 601. 690.
  3. ↑ Rocznik oficerski, s. 543, 612.
  4. ↑ Rocznik oficerski 1928, s. 290, 361.
  5. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 8 z 31 marca 1930 r., s. 118.
  6. ↑ Rocznik oficerski 1932, s. 160, 911.
  7. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930, s. 96.
  8. 1 2 3 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 136.
  9. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 718.
  10. 1 2 Banaszek, Roman i Sawicki 2000 ↓, s. 153.
  11. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  12. ↑ M.P. z 1934 r. nr 238, poz. 297 „za zasługi w służbie ochrony pogranicza”.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.