Stanisław Andrzej Janik
podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

21 kwietnia 1895
Węgierska Górka

Data i miejsce śmierci

7 stycznia 1981
Bydgoszcz

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

2 Batalion Strzelców

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Stanisław Andrzej Janik (ur. 21 kwietnia 1895 w Węgierskiej Górce, zm. 7 stycznia 1981 w Bydgoszczy) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 21 kwietnia 1895 w Węgierskiej Górce, w ówczesnym powiecie żywieckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka i Franciszki z Kasperlików. Od 1907, po ukończeniu IV oddziału szkoły powszechnej, uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Bochni. W 1914, po ukończeniu klasy VII, wstąpił do formującego się w Żywcu oddziału Legionów Polskich, lecz został z niego zwolniony na skutek orzeczenia komisji lekarskiej. 6 marca 1915 w bocheńskim gimnazjum złożył wojenny egzamin dojrzałości.

15 marca został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej i przydzielony do 16 Pułku Piechoty Obrony Krajowej. 16 września 1915, po ukończeniu szkoły oficerskiej w Opawie, został mianowany sierżantem jednorocznym ochotnikiem i wyznaczony na stanowisko komendanta plutonu. 1 listopada został przydzielony do baonu marszowego. Od 27 listopada 1915 na froncie dowodził plutonem w 15. kompanii 16 pp OK. 15 kwietnia 1916 został mianowany kadetem, a 5 czerwca tego roku dostał się do rosyjskiej niewoli. Później został mianowany na stopień chorążego rezerwy ze starszeństwem z 1 sierpnia 1915.

23 lipca 1918 wstąpił jako ochotnik do Dywizji Syberyjskiej. Był dowódcą plutonu i zastępcą dowódcy kompanii wywiadowczej 1 Pułku Strzelców Polskich im. Tadeusza Kościuszki. 13 marca 1919 został mianowany podporucznikiem. Od 7 stycznia 1920, po kapitulacji Dywizji Syberyjskiej, przebywał w bolszewickiej niewoli. 4 października 1921 powrócił z niewoli i został skierowany do Dęblina na kwarantannę. Tam też przeszedł proces rehabilitacji.

27 października tego roku został wcielony do 82 Pułku Piechoty w Brześciu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 773. lokatą, 1 grudnia 1924 mianowany kapitanem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 310. lokatą, a 17 grudnia 1931 mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 42. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1932 został wyznaczony na stanowisko dowódcy III batalionu w macierzystym pułku. 25 listopada 1936 objął dowództwo 2 Batalionu Strzelców w Tczewie. Na tym stanowisku został mianowany na stopień podpułkownika ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 60. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Na czele wspomnianego oddziału walczył w kampanii wrześniowej. 3 września 1939 pod wsią Przechowo dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał kolejno w Oflagu X A/Z Itzehoe, Oflagu X C Lubeka i od 20 kwietnia 1942 w Oflagu II C Woldenberg (nr jeńca 682).

Był żonaty, miał syna Leona (ur. 25 stycznia 1925).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ Sprawozdanie 1915 ↓, s. 23, tu jako miejsce urodzenia podano wieś Cięcina.
  3. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-01-01].
  4. ↑ Sprawozdanie 1915 ↓, s. 23.
  5. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 157, 277.
  6. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 4.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 361, 428.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 314, 370.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 96, 210.
  10. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 84.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 740.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 18 grudnia 1931 roku, s. 399.
  13. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 224.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 40, 610.
  16. ↑ Udział (...) ↓, s. 1.
  17. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 660.
  18. ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 471.
  19. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 18.
  20. ↑ Udział (...) ↓, s. 5.
  21. ↑ Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2023-11-05].
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 19 sierpnia 1922, s. 614.
  23. ↑ Dindorf-Ankowicz 1929 ↓, s. 46.
  24. ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410.
  25. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 11 listopada 1937, s. 34.
  26. 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 3.
  27. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 40.
  28. ↑ M.P. z 1931 r. nr 179, poz. 260.
  29. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 376.
  30. ↑ Monitor Polski nr 260, poz. 636. 1928-11-10. [dostęp 2022-11-16].
  31. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 412.
  32. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 96.
  33. ↑ Kolekcja ↓, s. 1 foto.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.