Stanisław Józef Hozjusz

Stanisław Józef Hozjusz, grafika Georga Paula Buscha po 1731 roku
Kraj działania

I Rzeczpospolita

Data i miejsce urodzenia

listopada 1674
na Warmii

Data i miejsce śmierci

13 października 1738
Warszawa

Miejsce pochówku

bazylika archikatedralna św. Jana Chrzciciela w Warszawie

Biskup poznański
Okres sprawowania

1733–1738

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

15 marca 1698

Nominacja biskupia

5 grudnia 1718

Sakra biskupia

23 kwietnia 1719

Odznaczenia
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

23 kwietnia 1719

Konsekrator

Michał Szembek

Współkonsekratorzy

Piotr Franciszek Tarło
Jan Feliks Szaniawski

Stanisław Józef Hozjusz (ur. w listopadzie 1674 na Warmii, zm. 13 października 1738 w Warszawie) – biskup sufragan przemyski w latach 1718–1720, biskup inflancko-piltyński w latach 1720–1722, administrator diecezji kurlandzkiej w 1720 roku, biskup kamieniecki w latach 1722–1733, biskup poznański w latach 1733–1738, administrował diecezją krakowską w latach 1719–1720, biskup tytularny Utica w 1718 roku, scholastyk wiślicki, kanonik chełmiński i krakowski, proboszcz tyrgardzki i parafii św. Jakuba w Krakowie, opat komendatoryjny czerwiński.

Życiorys

Był synem Wojciecha Maksymiliana z Bezdanu, starosty zyborskiego i burgrabii lidzbarskiego oraz Anny Wołowskiej. Jego herb to Hozjusz. Wykształcenie zdobywał w szkołach jezuickich w Reszlu i Braniewie, a potem studiował w Rzymie. Doktorat z prawa uzyskał na Akademii Krakowskiej. W roku 1697 był kanonikiem we Włocławku, później otrzymał probostwo w Milęcinie i w Tyrgardzie. Był w otoczeniu biskupa chełmińskiego, Teodora Potockiego, później związany był z biskupem krakowskim, Kazimierzem Łubieńskim. Dalsza jego kariera: sufragan przemyski (1718), biskup inflancki (1720), biskup kamieniecki i opat czerwieński (1722). Był blisko związany z dworem Augusta II i w uznaniu za zasługi otrzymał w 1732 roku biskupstwo płockie. W momencie zwolnienia biskupstwa poznańskiego został nominowany przez króla 2 marca 1733 roku.

W 1732 roku miał zająć się sprawą przygotowania traktatu pokojowego ze Szwecją, lecz nie doszło nigdy do jego zawarcia, cały czas obowiązywał jedynie rozejm Augusta II ze Szwedami z 1719 roku. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnym. Był elektorem Augusta III Sasa w 1733 roku, jako deputat z Senatu podpisał jego pacta conventa. W 1735 roku podpisał uchwałę Rady Generalnej konfederacji warszawskiej. W dniach 7–9 lipca 1738 r. biskup Stanisław Józef Hozjusz zwołał synod. W 1734 odznaczony Orderem Orła Białego.

Pochowany w kolegiacie św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

Przypisy

  1. 1 2 Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavii 1952, s. 401. (łac.).
  2. ↑ Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VI, Patavii 1958, s. 346. (łac.).
  3. ↑ Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 155.
  4. ↑ Konfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 31.
  5. ↑ Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 72.
  6. ↑ Volumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 309.
  7. ↑ Uchwała Rady Generalnej Konfederacji, 1735, s. 19.
  8. ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 161.
  9. ↑ Krzysztof R. Prokop, Z dziejów seminariów warszawskich w dawnej diecezji poznańskiej. Biskupi oraz inni przedstawiciele znamienitych rodów doby staropolskiej w gronie wychowanków seminarium externum i seminarium internum Misjonarzy św. Wincentego à Paulo przy kościele Świętego Krzyża w Warszawie (1675/1676-1864/1865), w: Ecclesia. Studia z Dziejów Wielkopolski, 2016, Tom 11, s. 154.

Bibliografia

  • J. Gierowski, Stanisław Józef Hozjusz, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. X, 1962-1964, s. 46–47.
  • Wiesiołowski J., Katalog biskupów poznańskich, Poznań 2004, ISBN 83-89525-26-7.
  • Historia Dyplomacji Polskiej, tom II 1572-1795 pod red. Zbigniewa Wójcika, PWN Warszawa 1982, s. 373.
  • Encyklopedia Katolicka, t. 6, Lublin 1993.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.