| Data i miejsce urodzenia |
24 kwietnia 1953 |
|---|---|
| Prezydent Wrocławia | |
| Okres |
od 8 maja 2001 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Stanisław Tadeusz Huskowski (ur. 24 kwietnia 1953 we Wrocławiu) – polski polityk i samorządowiec, działacz opozycji w okresie PRL. W latach 2001–2002 prezydent Wrocławia, w latach 2004–2005 senator V kadencji, w latach 2005–2018 poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji, w latach 2013–2015 sekretarz stanu w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji.
Życiorys
W 1977 ukończył studia z zakresu fizyki doświadczalnej na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskując tytuł zawodowy magistra fizyki. Przez kolejne pięć lat był pracownikiem naukowym Instytutu Fizyki Politechniki Wrocławskiej, następnie przez rok nauczycielem w XIV Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu, a potem pracował jako konstruktor oraz fizyk i technik medyczny.
Był członkiem Zrzeszenia Studentów Polskich (1972–1973), Związku Nauczycielstwa Polskiego (1977–1980), a także Klubu Inteligencji Katolickiej (1978–1989). Od 1978 do 1980 współpracował ze Studenckim Komitetem Solidarności we Wrocławiu. W latach 1980–1981 pełnił funkcję rzecznika prasowego dolnośląskiej „Solidarności”, zasiadając w jej prezydium. W 1981 był delegatem na wojewódzki i na krajowy zjazd „Solidarności”. W stanie wojennym był poszukiwany listem gończym przez SB (m.in. z Władysławem Frasyniukiem i Józefem Piniorem) w tzw. sprawie 80 milionów zł dolnośląskiej „Solidarności”. W 1982 został aresztowany, a następnie internowany. Po zwolnieniu do 1989 pracował w różnych zawodach i miejscach, był m.in. zaopatrzeniowcem w Polskim Stowarzyszeniu Jazzowym, organizował lokale dla podziemnych pism „Z Dnia na Dzień” oraz „Komunikaty”.
Należał do założycieli Unii Demokratycznej, a następnie Unii Wolności, w której pełnił liczne funkcje (m.in. przewodniczącego regionu wrocławskiego). W 2001 przystąpił do Platformy Obywatelskiej.
Do 2004 sprawował mandat radnego Rady Miejskiej Wrocławia. Był przewodniczącym rady, wiceprezydentem, a w latach 2001–2002 prezydentem Wrocławia.
W kwietniu 2004 wygrał wybory uzupełniające do Senatu V kadencji (kandydował z Komitetu Wyborczego Wyborców Stanisława Huskowskiego zorganizowanego przez PO). W Senacie pracował w Komisji Samorządu Terytorialnego i Administracji oraz Komisji Europejskiej. W wyborach w 2005 został wybrany na posła na Sejm V kadencji z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu wrocławskim.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 9584 głosów. Od listopada 2007 do marca 2009 zasiadał w Radzie Służby Publicznej, w kwietniu 2009 został powołany na członka Rady Służby Cywilnej. Został stałym delegatem Sejmu RP na posiedzeniach Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. W 2009 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. W wyborach parlamentarnych w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 7164 głosy. 6 czerwca 2013 został powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji. W 2014 ponownie bezskutecznie kandydował do PE.
W wyborach parlamentarnych w 2015 uzyskał mandat posła na kolejną kadencję, otrzymując w okręgu legnickim 15 206 głosów. W listopadzie tegoż roku zakończył urzędowanie na stanowisku wiceministra administracji i cyfryzacji. W lipcu 2016 został wykluczony z Platformy Obywatelskiej. We wrześniu tego samego roku współtworzył koło poselskie Europejscy Demokraci, zostając jego wiceprzewodniczącym. Był także następnie współtwórcą stowarzyszenia o tej nazwie, a w listopadzie 2016 partii Unia Europejskich Demokratów. Przystąpił również do stowarzyszenia Dolnośląski Ruch Samorządowy. Zasiadał w zarządzie krajowym UED (do 2021), był też wiceprzewodniczącym jej koła poselskiego był do czasu jego rozwiązania w lutym 2018, kiedy to wraz z innymi posłami partii zasiadł w federacyjnym klubie PSL-UED.
W wyborach samorządowych w 2018 został wybrany do sejmiku dolnośląskiego VI kadencji z ramienia KWW Z Dutkiewiczem dla Dolnego Śląska. 29 października marszałek Sejmu stwierdził wygaśnięcie jego mandatu. W sejmiku w 2019 przystąpił do klubu Nowoczesna Plus, w 2022 przemianowanym na klub Nowa Nadzieja (i następnie na klub Nowa PL).
Życie prywatne
Żonaty, ma jednego syna. Syn matematyka Tadeusza Huskowskiego, bratanek Stanisława Huskowskiego (pseud. Ali), wnuk Stanisława Huskowskiego, adwokata i senatora w II RP.
W filmie 80 milionów w postać Stanisława Huskowskiego wcielił się aktor Wojciech Solarz.
Odznaczenia
- Złota Odznaka Honorowa Wrocławia – 2017
Przypisy
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2013-06-12].
- ↑ Stanisław Huskowski sekretarzem stanu w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji. mac.gov.pl, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-12].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ Huskowski, Kamiński i Protasiewicz wykluczeni z Platformy Obywatelskiej. wp.pl, 20 lipca 2016. [dostęp 2016-07-20].
- ↑ Wyrzuceni z PO założyli nowe koło poselskie. Wśród nich Stefan Niesiołowski. gazeta.pl, 21 września 2016. [dostęp 2016-09-21].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-10-24].
- ↑ Postanowienie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 października 2018 r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu posła Stanisława Tadeusza Huskowskiego (M.P. z 2018 r. poz. 1096).
- ↑ Tomasz Pajączek: Nowa Nadzieja w miejsce Nowoczesnej. „Budujemy zaplecze polityczne”. onet.pl, 1 lutego 2022. [dostęp 2022-05-31].
- ↑ 80 milionów w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-22].
- ↑ Święto Wrocławia – parada i uroczysta sesja Rady Miejskiej. wroclaw.pl, 22 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-28].
Bibliografia
- Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2017-12-02].
- Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2022-06-02].