Stanisław Żeburski
Data i miejsce urodzenia

3 marca 1901
Lwów

Data i miejsce śmierci

24 stycznia 1919
Persenkówka

Narodowość

polska

Odznaczenia

Stanisław Józef Żeburski (ur. 3 marca 1901 we Lwowie, zm. 24 stycznia 1919 na Persenkówce) – polski gimnazjalista, Orlę Lwowskie.

Życiorys

Stanisław Józef Żeburski urodził się 3 marca 1901 we Lwowie. Od 1901 kształcił się w C. K. VI Gimnazjum we Lwowie, w którym w roku szkolnym 1917/1918 ukończył VII klasę, a w roku szkolnym 1918/1919 uczęszczał do VIII klasy maturalnej i 9 stycznia 1919 złożył wcześniejszy egzamin dojrzałości (w jego klasie był m.in. Zbigniew Paygert, także poległy podczas walk z Ukraińcami).

U kresu I wojny światowej w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Był szeregowym-strzelcem w szeregach I pułku Strzelców Lwowskich (późniejszego 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich). Walczył na odcinku I. Został ranny na Persenkówce. Zmarł od ran 24 stycznia 1919. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa (katakumba IV).

Upamiętnienie

Nazwisko Stanisława Żeburskiego zostało wymienione na tablicy umieszczonej na Pomniku Obrońców Lwowa na Persenkówce.

Uchwałą Rady Miasta Lwowa z listopada 1938 jednej z ulic we Lwowie nadano imię Stanisława Żeburskiego.

Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 22 kwietnia 1938 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum VI. we Lwowie za rok szkolny 1918/19. Lwów: 1919, s. 9, 22-23.
  2. 1 2 3 4 5 Piotr W. Kochański: Stanisław Żeburski. ogrodywspomnien.pl. [dostęp 2019-12-10]. za: Stanisław Nicieja: Cmentarz Obrońców Lwowa. Wrocław / Warszawa / Kraków: Ossolineum, 1990, s. 397.
  3. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum VI. we Lwowie za rok szkolny 1911/12. Lwów: 1912, s. 82.
  4. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum VI. we Lwowie za rok szkolny 1917/18. Lwów: 1918, s. 18.
  5. 1 2 W szesnastą rocznicę. Lwów: Towarzystwo Straży Mogił Polskich Bohaterów we Lwowie, 1934, s. 32, 52.
  6. ↑ Semper fidelis. Obrona Lwowa w obrazach współczesnych. Lwów / Warszawa: Straż Mogił Polskich Bohaterów / Oficyna Wydawnicza Volumen, 1930 / 1990, s. Tab. 235.
  7. ↑ Symboliczne nadanie nazw związanych z Obroną Lwowa szeregowi ulic we Lwowie. „Gazeta Lwowska”. Nr 265, s. 2, 22 listopada 1938.
  8. ↑ M.P. z 1938 r. nr 93, poz. 143.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.