Stafford Northcote

Portret autorstwa Edwina Longsdena Longa
Data i miejsce urodzenia

27 października 1818
Londyn

Data i miejsce śmierci

12 stycznia 1887
Londyn

Minister spraw zagranicznych
Okres

od 3 sierpnia 1886
do 12 stycznia 1887

Przynależność polityczna

Partia Konserwatywna

Poprzednik

lord Salisbury

Następca

lord Rosebury

Stafford Henry Northcote, 1. hrabia Iddesleigh GCB (ur. 27 października 1818 w Londynie, zm. 12 stycznia 1887 tamże) – brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach lorda Derby’ego, lorda Beaconsfielda i lorda Salisbury’ego.

Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w Balliol College na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1843 r. został prywatnym sekretarzem przewodniczącego Zarządu Handlu Williama Ewarta Gladstone’a. Następnie był doradcą prawnym Zarządu. Był jednym z sekretarzy przy Wielkiej Wystawie Światowej 1851 r. W tym samym roku zmarł jego dziadek i Stafford odziedziczył tytuł 8. baroneta.

W 1855 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Dudley. Okręg ten reprezentował do 1857 r. Rok później wygrał wybory uzupełniające w okręgu Stamford. Od 1866 r. reprezentował okręg wyborczy North Devon.

Po powrocie Partii Konserwatywnej do władzy w 1866 r. został przewodniczącym Zarządu Handlu. W latach 1867-1868 był ministrem ds. Indii. W 1870 r. został prezesem Kompanii Zatoki Hudsona. Był jednym z komisarzy negocjujących w 1871 r. traktat waszyngtoński ze Stanami Zjednoczonymi. W 1874 r. został kanclerzem skarbu. W 1876 r. dodatkowo otrzymał stanowisko przewodniczącego Izby Gmin. Stanowiska te utracił w 1880 r. po wyborczej porażce konserwatystów.

W 1885 r. w wyniku nacisków lorda Randolpha Churchilla, Northcote został usunięty ze stanowiska przewodniczącego Izby Gmin, które powierzono Churchillowi. Sam Northcote otrzymał tytuł 1. hrabiego Iddesleigh i zasiadł w Izbie Lordów. W latach 1885-1886 był pierwszym lordem skarbu. Po krótkim epizodzie rządów liberałów Iddesleigh został ministrem spraw zagranicznych. Zmarł podczas sprawowania urzędu w 1887 r.

Od 1883 r. był rektorem Uniwersytetu Edynburskiego. Był autorem książek Twenty Years of Financial Policy (1862) oraz Lectures and Essays (1887).

W 1843 r. poślubił Cecilię Farrer. Miał z nią siedmiu synów i trzy córki. Najstarszy syn, Walter, odziedziczył po nim tytuł hrabiowski. Młodszy, Henry, został gubernatorem generalnym Australii.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.