Stacja Polarna „Petuniabukta” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – sezonowa polska stacja badawcza na Spitsbergenie, położona nad Zatoką Petunia, w północnej części Billefjordu, w centralnej części wyspy Spitsbergen w archipelagu Svalbard.

Pierwsza wyprawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na Spitsbergen odbyła się w 1984 roku. W latach 1984-1989 realizowano projekt badawczy skupiający się na wykonaniu mapy geomorfologicznej Petuniabukta. W latach 90. badania kontynuowano w obszarze Polskiej Stacji Polarnej Hornsund. W roku 2000 rozpoczęto nowy cykl badań w obrębie Zatoki Petunia. Do 2009 roku Uniwersytet korzystał z traperskiej chaty Skottehytta, zlokalizowanej przy wschodnich brzegach Zatoki Petunia. Po 2009 roku czyniono wiele starań, aby zbudować własną stację polarną. Ostatecznie negocjacje z władzami norweskimi zakończyły się tymczasową zgodą na budowę dwóch domków o powierzchni 10 m² każdy. 8 lipca 2011 roku polski statek MS Horyzont II, transportujący elementy nowej poznańskiej stacji, dotarł do Zatoki Petunia. Budowa stacji przeprowadzona została przez załogę XVI Wyprawy Polarnej UAM. Konstrukcję rozpoczęto 9 lipca, zakończono natomiast 25 lipca 2011 roku. W sezonie letnim 2015, podczas jubileuszowej XX Wyprawy Polarnej UAM, Stacja została przeniesiona na zachodnie wybrzeże Zatoki Petunia. Jednocześnie, poprzez budowę kolejnego domku, dwukrotnie zwiększyła się jej powierzchnia użytkowa.

Przypisy