Stała Maerckera

Stała Maerckera – stanowi podstawę obliczania skrobiowości ziemniaków metodami hydrostatycznymi. Określa średnią zawartość substancji nieskrobiowych obecnych w suchej masie ziemniaka. Ilość substancji nieskrobiowych, w przeciwieństwie do zawartości skrobi, ulega zmianom tylko w niewielkim stopniu i wynosi średnio 5,75% masy ziemniaka.

Substancje nieskrobiowe w ziemniakach (średnia zawartość):

1,70% – węglowodany nieulegające fermentacji (w tym kwasy organiczne ~0,6%),

2,00% – związki azotowe,

0,15% – tłuszcze,

0,90% – włókno surowe,

1,00% – popiół.

Zobacz też

waga Reimanna-Parowa

Przypisy

↑ Aleksander Lempka (red.): Towaroznawstwo produktów spożywczych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, 1975, s. 536.
↑ Mieczysław Pałasiński (red.): Technologia przetwórstwa węglowodanów. Kraków: Polskie Towarzystwo Technologów Żywności – Oddział Małopolski, 2005, s. 34. ISBN 83-7108-061-1.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] Aleksander Lempka (red.): Towaroznawstwo produktów spożywczych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, 1975, s. 536.

[2] Mieczysław Pałasiński (red.): Technologia przetwórstwa węglowodanów. Kraków: Polskie Towarzystwo Technologów Żywności – Oddział Małopolski, 2005, s. 34. ISBN 83-7108-061-1.