Spluwaczka (daw. kraszuarka,kaszelniczka) – naczynie, do którego można wypluć nadmiar śliny z ust.

Spluwaczki używano od drugiej połowy XVIII wieku do pierwszej wojny światowej w miejscach publicznych oraz w domach prywatnych. Stawiano je zwykle przy drzwiach, kanapach i fotelach.
Wykonane były ze szkła, metalu i ceramiki, wypełniane często płynem odkażającym lub był to pojemnik metalowy w obudowie meblowej wypełniony piaskiem. Obudowa ta przybierała różne formy: kielicha, wazy, skrzyneczki z mechanizmem podnoszącym i opuszczającym wieko.

Dziś spluwaczki stosuje się w stomatologii. Zwykle wchodzą w skład unitów stomatologicznych i służą do opróżniania ust z nadmiaru śliny.

Przypisy

  1. 1 2 Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 3, Warszawa: PWN, 1981, ISBN 83-01-00284-0.
  2. 1 2 3 Jendryczko Małgorzata, Sztuka świata, T. 18, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, ISBN 978-83-213-4727-1.
  3. ↑ Słownik terminologii stomatologicznej (red. Janusz Krzywicki). Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1981, ISBN 83-200-0429-2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.