Spizocorys
Sundevall, 1872

Przedstawiciel rodzaju – skowrończyk płowy (S. starki)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

skowronki

Rodzaj

Spizocorys

Typ nomenklatoryczny

Alauda conirostris Sundevall,

Synonimy
  • Pseudalaemon Lort Phillips, 1898
  • Aethocorys Sharpe, 1902
Gatunki

7 gatunków – zobacz opis w tekście

Spizocorysrodzaj ptaków z rodziny skowronków (Alaudidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce.

Morfologia

Długość ciała 12–15 cm; masa ciała 12–26 g.

Systematyka

Etymologia

  • Spizocorys: gr. σπιζα spiza „zięba”, od σπιζω spizō „ćwierkać”; nowołac. corys „skowronek”, od greckie κορυδος korudos „grzebieniasty skowronek”, od κορυς korus, κορυθος koruthos „hełm”.
  • Pseudalaemon: ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Alaemon Keyserling & Blasius, 1840 (skowroniec). Gatunek typowy: Calendula fremantlii Lort Phillips, 1897.
  • Aethocorys: gr. αηθης aēthēs „niezwykły”, od negatywnego przedrostka α- a-; ηθος ēthos „zwyczaj, charakter”; nowołac. corys „skowronek”, od greckie κορυδος korudos „grzebieniasty skowronek”, od κορυς korus, κορυθος koruthos „hełm”. Gatunek typowy: Spizocorys personata Sharpe, 1895.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

  • Spizocorys starki (Shelley, 1902) – skowrończyk płowy
  • Spizocorys personata Sharpe, 1895 – skowrończyk maskowy
  • Spizocorys conirostris (Sundevall, 1850) – skowrończyk różowodzioby
  • Spizocorys fringillaris (Sundevall, 1850)skowrończyk łuszczakowaty
  • Spizocorys fremantlii (Lort Phillips, 1897) – skowrończyk kusy
  • Spizocorys obbiensis Witherby, 1905 – skowrończyk kreskowany
  • Spizocorys sclateri (Shelley, 1902) – skowrończyk buszmeński

Przypisy

  1. Spizocorys, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Sundevall: Methodi naturalis avium disponendarum tentamen: försök till fogelklassens naturenliga uppställnung. Stockholm: Samson & Wallin, 1872, s. 54. (łac.).
  3. E. Lort Phillips. Narrative of a Visit to Somaliland in 1897, with Field-notes on the Birds obtained during the Expedition. „Ibis”. Seventh Series. 4, s. 400, 1898. (ang.).
  4. R.B. Sharpe. Aëthocorys, n. gen., type A. personata. Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 12, s. 62, 1902. (ang.).
  5. 1 2 D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Larks (Alaudidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Spizocorys, DOI: 10.2173/bow.alaudi1.01 [dostęp 2020-11-27] (ang.).
  6. The Key to Scientific Names, Spizocorys [dostęp 2022-01-19].
  7. The Key to Scientific Names, Pseudalaemon [dostęp 2022-01-19].
  8. The Key to Scientific Names, Aethocorys [dostęp 2022-01-19].
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Alaudidae Vigors, 1825 - skowronki - Larks (wersja: 2023-10-05). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2023-10-12].

Bibliografia

  • The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.