Soliskowe Kopy (słow. Soliskové kopy) – grupa szczytów w Grani Soliska w słowackich Tatrach Wysokich. Wznoszą się one nad Doliną Młynicką i Doliną Furkotną, w odcinku grani pomiędzy Zadnią Soliskową Szczerbiną a Wielkim Soliskiem. Ten fragment grzbietu stanowi w praktyce wydłużoną, północną grań Wielkiego Soliska, w której poszczególne obiekty wyróżniają się bardziej od strony Doliny Furkotnej.

W kolejności od północy (od Zadniej Soliskowej Szczerbiny) są to następujące wierzchołki wraz z rozdzielającymi je przełączkami:

• Zadnia Soliskowa Kopa (Zadná solisková kopa),
• Zadni Soliskowy Karb (Zadný soliskový zárez),
• Pośrednia Soliskowa Kopa (Prostredná solisková kopa),
• Pośredni Soliskowy Karb (Prostredný soliskový zárez),
• Skrajna Soliskowa Kopa (Predná solisková kopa),
• Skrajny Soliskowy Karb (Predný soliskový zárez).

Autorzy atlasu satelitarnego Tatry i Podtatrze w grani tej wyróżnili jeszcze Bystrą Kopę, wznoszącą się pomiędzy Zadnią Soliskową Szczerbiną a Zadnią Soliskową Kopą oraz Małą Soliskową Kopę, znajdującą się pomiędzy Pośrednim Soliskowym Karbem a Skrajną Soliskową Kopą. Jednocześnie dla Skrajnej Soliskowej Kopy zaproponowali nazwę Wielka Soliskowa Kopa. Obydwie wymienione kopy nie zostały opisane ani nazwane w przewodniku taternickim Arno Puškáša.

Historia

Pierwsze przejścia granią Soliskowych Kop:

• Günter Oskar Dyhrenfurth i Hermann Rumpelt, 10 czerwca 1906 – letnie,
• Adam Karpiński i Stefan Osiecki, 12 kwietnia 1925 – zimowe.

Przypisy