Sabir Rachimow
Сабир Рахимов
generał major
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1902
Taszkent

Data i miejsce śmierci

26 marca 1945
Gdańsk

Przebieg służby
Lata służby

1922–1945

Siły zbrojne

Armia Czerwona

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia

Sabir Rachimow Sobir Umar oʻgʻli Rahimov (ros. Сабир Умарович Рахимов, ur. 12 stycznia?/25 stycznia 1902 w Taszkencie, zm. 26 marca 1945 w Gdańsku) – radziecki wojskowy narodowości uzbeckiej, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys

Pracował jako robotnik rolny, w 1922 wstąpił do Armii Czerwonej, w 1925 skończył zjednoczoną szkołę wojskową w Baku, służył w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym, brał udział w walkach z basmaczami, był ranny. W 1930 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej, w 1938 został zwolniony z armii, w 1940 przywrócony do służby i skierowany do Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego.

Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, początkowo w stopniu majora, w składzie Frontu Zachodniego brał udział w walkach obronnych na Białorusi i w obwodzie smoleńskim, w lipcu 1941 został ranny, po wyleczeniu w listopadzie 1941 wrócił na front i został dowódcą pułku strzeleckiego w 56 Armii, 1941/1942 uczestniczył w walkach pod Rostowem nad Donem i Taganrogiem, w styczniu 1942 został ranny i kontuzjowany. Po wyleczeniu w maju 1942 został zastępcą dowódcy, a 4 września 1942 dowódcą 395 Dywizji Strzeleckiej 56 Armii, jesienią 1942 brał udział w walkach nad Donem i Kubaniem i na Północnym Kaukazie, m.in. w rejonie Tuapse, 19 marca 1943 otrzymał stopień generała majora. Później, po odwołaniu z frontu, 1943-1944 studiował w Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa. W listopadzie 1944 został dowódcą 37 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej 65 Armii 2 Frontu Białoruskiego, uczestniczył w operacji wschodniopruskiej, w lutym 1945 wyróżnił się podczas szturmu Grudziądza. Następnie wraz z dywizją brał udział w operacji pomorskiej, w tym w walkach o Gdańsk, podczas których został ciężko ranny w głowę i wkrótce zmarł.

W Samarkandzie zbudowano jego pomnik, jego imieniem nazwano stację metra w Taszkencie i jeden z rejonów Taszkentu, a także szkołę w Taszkencie i ulice w Taszkencie i Urgenczu.

Odznaczenia

I medale.

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.