Skotnicki Potok

Ujście Skotnickiego Potoku do Grajcarka
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Potok
Długość 3 km
Źródło
Miejsce Dzwonkówka
Wysokość

880 m n.p.m.

Współrzędne

49°27′51″N 20°28′39″E/49,464167 20,477500

Ujście
Recypient Grajcarek
Miejsce

Szczawnica

Wysokość

434 m n.p.m.

Współrzędne

49°25′36″N 20°28′39″E/49,426667 20,477500

Położenie na mapie gminy Szczawnica
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego

Skotnicki Potok (potocznie Skotniczanka lub Skotnica) – potok, prawobrzeżny dopływ Grajcarka. Ma źródła na południowych stokach Dzwonkówki, najwyżej położone znajduje się na wysokości 880 m. Spływa w kierunku południowym (z odchyleniem na zachód) dość głęboką doliną. Zbocza zachodnie tej doliny tworzy południowy grzbiet Dzwonkówki z wierzchołkami Wisielec (873 m), Kuśmierzowa (705 m), Biała Góra (681 m), Ciżowa Góra (649 m). Górną część zboczy wschodnich tworzy południowy grzbiet Przysłopu, dolną zachodnie stoki Bryjarki. Głównym dopływem jest płynący równolegle Czarny Potok. Uchodzi on do Skotnickiego Potoku u południowych podnóży grzbietu Przysłopu, na wysokości 516 m.

Górna część doliny Skotnickiego Potoku (do ujścia Czarnego Potoku) jest całkowicie zalesiona, nieco poniżej ujścia Czarnego Potoku Skotnicki Potok płynie przez zabudowane obszary Szczawnicy (wzdłuż ulicy Skotnickiej) i po przepłynięciu około 900 m uchodzi do Grajcarka. Następuje to w miejscu o współrzędnych 49°25′36″N 20°28′05″E/49,426667 20,468056, na wysokości 434 m. Na należącym do Szczawnicy osiedlu Wygon, tuż po orograficznie lewej stronie Skotnickiego Potoku (469 m n.p.m.) znajduje się źródło wody mineralnej Pitoniakówka.

Na niektórych mapach źródłowy ciek Skotnickiego Potoku ma nazwę Biały Potok, jednak według urzędowego wykazu wód płynących Polski jest to nazwa nieprawidłowa.

Przypisy

  1. 1 2 Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-09-10].
  2. Beskid Sądecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-080-5.
  3. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 255, ISBN 83-239-9607-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.