Skorzów
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

buski

Gmina

Busko-Zdrój

Liczba ludności (2011)

229

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

28-100

Tablice rejestracyjne

TBU

SIMC

0232680

Położenie na mapie gminy Busko-Zdrój
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Położenie na mapie powiatu buskiego
50°31′35″N 20°44′31″E/50,526389 20,741944

Skorzów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój.

Nazwa

Nazwa miejscowości pochodzi od nazwy osobowej Skor, lub staropolskiej nazwy osobowej Skorosz, Skorusza. Wcześniej wieś nosiła nazwę Schorzow, Skorzow, Skórzów, Skorzew.

Integralne części wsi

Integralne części wsi Skorzów
SIMCNazwaRodzaj
0232696Błonieczęść wsi
0232704Zakupnikiczęść wsi

Historia

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z XVI w. W 1783 r. wieś wchodziła w skład Ordynacji Myszkowskich. W 1813 r. po procesie z ordynatem Aleksandrem Wielopolskim, właścicielem dużej części ordynacji, między innymi klucza szanieckiego, w skład którego do 1812 r. wchodziła wieś Skorzów, został Jan Olrych Szaniecki. W 1812 r. czyli tuż przed procesem wieś Skorzów i Słabkowice kupił Andrzej Bem, ojciec gen. Józefa Bema. W 1927 r. we wsi mieszkało 90 osób w 14 domach.

W 1864 r. car Aleksander II Romanow wydał dekret o uwłaszczeniu włościan w Królestwie Polskim. Na mocy tego dekretu zniesiono pańszczyznę, a wieś Skorzów stała się własnością mieszkających w niej rolników. Dotychczasowemu właścicielowi wsi, czyli dziedzicowi pozostał jeszcze na własność folwark liczący 539 morgów ziemi według danych z 1880 r. W XX w. właścicielem folwarku Skorzów była rodzina ziemiańska Kuleszów. W 1913 r. jako właściciele wymienieni są Mieczysław i Stanisław Kulesza.

W czasie II wojny światowej, 3 sierpnia 1944 r. pod Skorzowem oddziały Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich stoczyły bitwę z oddziałem armii niemieckiej. Oddziałem A.K. dowodził Jan Jop, a oddziałem B.Ch. Henryk Grabala. Do kolejnej potyczki z okupantem doszło 6 sierpnia. Patrolem oddziału Batalionów Chłopskich, który z zasadzki zaatakował w okolicy Skorzowa silny patrol niemiecki dowodził Szczepan Koruba. W czasie walki zginęło kilku Niemców, w tym oficer.

Folwark w Skorzowie należał do rodziny Kuleszów do 1953 r. bowiem jako mający obszar mniejszy niż 50 ha nie został objęty działaniem reformy rolnej w 1947 r. W 1953 r. władze uznały jednak że wchodzące w skład folwarku nieużytki można przekwalifikować na tereny rolne i przejęły dwór i folwark. Rodzina Kuleszów została przesiedlono na teren województwa krakowskiego. Folwarczna ziemia stała się bazą dla uruchomionej rolniczej spółdzielni produkcyjnej, działającej do 1997 r..

Przypisy

  1. ↑ Wieś Skorzów w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2021-10-10], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1156 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 3 GUS. Rejestr TERYT
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 123775
  6. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. 1 2 Danuta Kopertowska, Nazwy miejscowe województwa kieleckiego, Warszawa-Kraków 1984, s.200.
  8. 1 2 Franciszek Czaykowski, Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego, czyli właściciele ziemscy w Koronie 1783-1784, Warszawa 2006, s. 255.
  9. ↑ Eugeniusz Wiśniowski, Rozwój sieci parafialnej w prepozyturze wislickiej w średniowieczu, Warszawa 1965, s.151.
  10. ↑ Leszek Cmoch, Busko-Zdrój i okolice. Przewodnik Turystyczny, Kielce 1993, s.35.
  11. ↑ Gazeta Kielecka, 1931, nr 34.
  12. ↑ , Tabella miast, wsi, osad, Królestwa Polskiego z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożona w Biurze Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji, Warszawa 1827, T.2, s.176.
  13. ↑ Filip Sulimierski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880.
  14. ↑ A.Laskowski, Rocznik Wsi Polskiej 1913. Adresy obywateli ziemskich Królestwa Polskiego, Litwy i Rusi., Warszawa 1913.s.19
  15. ↑ Leopold Wojnakowski, Z dala od Wykusu, Kielce 1988, s.121.
  16. ↑ Franciszek Faliszewski, Kartki z przeszłości ruchu ludowego w byłym powiecie stopnickim, Warszawa 1965, s.132.
  17. ↑ Janusz Gmitruk Piotr Matusak Jan Nowak, Kalendarium działalności bojowej Batalionów Chłopskich 1940-1945, Warszawa 1983, s.547.
  18. ↑ Marciniec 2002 ↓, s. 199.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.