Skawinki
wieś

Kościół św. Joachima po zmroku
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Powiat

wadowicki

Gmina

Lanckorona

Wysokość

350–535 m n.p.m.

Liczba ludności (2006)

1600

Strefa numeracyjna

33

Kod pocztowy

34-143

Tablice rejestracyjne

KWA

SIMC

0058531

Położenie na mapie gminy Lanckorona
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Położenie na mapie powiatu wadowickiego
49°49′20″N 19°42′38″E/49,822222 19,710556

Skawinki – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Lanckorona, na skraju Beskidu Makowskiego, u wschodnich podnóży góry Chełm (603 m), przy lokalnej drodze z Brodów do Palczy, w dolinie potoku Cedron (dopływu Skawinki), który na terenie wsi ma swe źródliska.

Integralne części wsi

Integralne części wsi Skawinki
przysiółkiOwczarnia, Zadziele, Zadziele Duże
części wsiBańdurówka, Chorążówka, Dzidkówka, Gacerówka, Gizówka, Godnówka, Jurkówka, Maltówka, Marcówka, Ostrowiec, Pałusówka, Pilchówka, Repciówka, Sikorówka, Sołtystwo, Szewcówka, Twardoszówka, Wilkówka, Wronówka, Wykówka, Zagrody

Historia

Pierwsze nieoficjalne wzmianki pochodzą z 1336 r. Lokowana przez Kazimierza Wielkiego 11 listopada 1359 roku. Jako wieś królewska weszła wkrótce w skład starostwa niegrodowego lanckorońskiego i była z nim związana do 1889 roku, kiedy to znalazła się w dobrach izdebnickich, należących do Habsburgów. Po I wojnie światowej stała się częścią Spółki Izdebnickie Zakłady Przemysłowe.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Zabytki

Obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego.

  • Kościół pw. św. Katarzyny i św. Trójcy.
    Kościół został przeniesiony z Przytkowic w 1956 roku. Ma cechy późnobarokowe. Zbudowany jest na planie krzyża greckiego o równych ramionach i ściętych kątach między ramiennych. Posiada prezbiterium i jedną nawę. Nad wejściem jest chór. Dach siodłowy nakryty jest gontem i posiada ośmioboczną wieżyczkę. Ku wschodowi stoi drewniana wieża konstrukcji słupowej, z nadwieszoną izbicą i nakryta dachem namiotowym. Zawiera:
  • Ołtarz główny z obrazem św/ Rodziny, na bramkach świętego Augustyna i świętego Hieronima.
  • Ołtarze boczne współczesne: Serca Pana Jezusa i Matki Boskiej Częstochowskiej.

Inne

  • Murowana kapliczka „Dzwonek” z lat 20. XIX w.

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1154 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 123469
  3. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. ↑ GUS. Rejestr TERYT
  5. ↑ Wykaz obiektów wpisanych do Rejestru Zabytków Nieruchomych Województwa Małopolskiego z uwzględnieniem podziału na powiaty i gminy [online], wuoz.malopolska.pl [dostęp 2024-01-01].
  6. ↑ Paweł Kutaś, Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce, Zakrzów: wyd. PROMO, 2013, s. 42-43, ISBN 978-83-60941-50-8, OCLC 909996041.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.