Sinopoda kinabalu – gatunek pająka z rodziny spachaczowatych i podrodziny Heteropodinae.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2020 roku przez Elenę Grall i Petera Jägera na łamach „Zootaxa”. Jako miejsce typowe wskazano stoki Kinabalu poniżej Layang Layang na terenie malezyjskiego stanu Sabah. Epitet gatunkowy pochodzi od miejsca typowego.

Morfologia

Jedyny zmierzony okaz jest samcem o ciele długości 5,8 mm przy prosomie długości 2,9 mm i szerokości 2,5 mm. U okazu przechowywanego w alkoholu karapaks jest pośrodku żółty z parą brązowych kropek, po bokach brązowy z kropkami żółtymi, szczękoczułki są żółte z brązowymi paskami, nogogłaszczki żółte z brązowymi kropkami na udach i rzepkach, sternum żółtawoszare z brązowym przodem i bokami, odnóża żółto-brązowe z rudobrązowymi nadstopiami, natomiast opistosoma (odwłok) z wierzchu szara z brązowym nakrapianiem, a od spodu szarobrązowa z żółtymi częściami przednio-bocznymi. Nogogłaszczki samca mają apofizę retrolateralną goleni o gałęzi grzbietowej prostej, igłowatej, zwężającej się w widoku tylno-bocznym, a gałęzi brzusznej nieco dłuższej, nakrywającej ją w widoku brzusznym. Wyrastający na godzinie pierwszej konduktor ma część odsiebną szeroką i nieco dobrzusznie zagiętą. Embolus jest smukły, prosty, na szczycie szeroki, szerszy niż prosta, zwężająca się ku wierzchołkowi apofiza emboliczna.

Rozprzestrzenienie

Pająk orientalny, endemiczny dla Borneo, znany tylko z lokalizacji typowej na terenie stanu Sabah. Odnaleziony został na wysokości 2600 m n.p.m.

Przypisy