Siemowo (niem. do 1919 Seinrode) – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie miejsko-wiejskiej Gostyń.

Wieś duchowna, własność opata benedyktynów w Lubiniu pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego.

Historia Siemowa

• wiek VI – pierwsze ślady istnienia osady.
• wiek VIII – na terenie dzisiejszego Siemowa istniał obronny gródek otoczony wałami zbudowanymi z zastosowaniem tzw. rusztu (konstrukcji przekładkowej).
• wiek X – w Siemowie istniał największy w Wielkopolsce gród o rozmiarach 160 × 120 m. Siemowo było wówczas ważnym ośrodkiem osadniczym spełniającym również pewne funkcje polityczne w obrębie lokalnej jednostki małoplemiennnej.
• rok 1258 – pierwsza wzmianka w źródłach o Siemowie. Wieś należała do zakonu benedyktynów z Lubinia.
• rok 1425 – pierwsza wzmianka o parafii w Siemowie.
• rok 1438 – lubiński opat Stefan wybudował w Siemowie drewniany kościół pw. św. Marii Magdaleny.
• koniec XVI wieku – w Siemowie powstała szkoła parafialna.
• rok 1663 – w czasie pożaru wsi spłonął kościół.
• rok 1684 – na pogorzelisku wybudowano nowy drewniany kościół pod tym samym wezwaniem.
• rok 1795 – po konfiskacie dóbr zakonnych dokonanej przez władze pruskie wieś przeszła na własność rządu pruskiego.
• rok 1795 – Siemowo kupił pułkownik von Krackwiz.
• rok 1799 – Siemowo wraz z pobliskim Kosowem kupił za 60 tys. talarów Andrzej Potworowski.
• rok 1829 – w Siemowie powstała szkoła katolicka. Było to konsekwencją wprowadzenia przez władze pruskie w 1825 roku powszechnego obowiązku szkolnego w Wielkim Księstwie Poznańskim.
• rok 1831 – rozparcelowano części gruntów folwarcznych i uwłaszczono chłopów.
• rok 1833 – Gustaw Potworowski znany ziemianin z Goli, twórca „Kasyna Gostyńskiego” ufundował budynek szkolny.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Siemowo należało do okręgu gostyńskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Gola, którego właścicielem był wówczas (1846) Gustaw Potworowski. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 377 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 40 dymów (domostw).

• rok 1862 – 13 grudnia w Siemowie urodził się Tomasz Skorupka – autor chłopskiego pamiętnika pt. „Kto przy Obrze temu dobrze”.
• rok 1869 – wybudowano nowy, ceglany budynek szkolny.
• rok 1878 – ukończono budowę nowej neogotyckiej świątyni pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.
• rok 1930 – rozparcelowano grunty folwarku należącego do Potworowskich.
• 8 grudnia 1939 roku – w pobliskiej żwirowni w lasach w pobliżu leśnej osady Klony (pomiędzy Kosowem a Starym Gostyniem) w zbiorowej egzekucji zginęli trzej mieszkańcy Siemowa.
• rok 1940 – podczas okupacji Niemcy wprowadzili nazwę okupacyjną Leinrode.
• rok 1960 – został oddany do użytku nowy budynek szkoły podstawowej.
• W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie leszczyńskim.
• rok 1999 – została oddana do użytku najnowsza część budynku szkolnego.
• rok 2002 – przeprowadzono gazyfikację wsi.

Zabytki

• Szczątki grodziska wczesnośredniowiecznego z IX-X wieku – na północ od wsi, przy brzegu kanału Obry. Zachował się fragment wału z piasku i kamienia, pierwotnie z wejściem od północno-wschodniej strony.
• Neogotycki kościół (z II poł. XIX wieku) pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Marii Magdaleny.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Kronika Wsi Siemowo. siemowo.gostyn24.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-24)].