Sibianor – rodzaj pająka z rodziny skakunowatych.

Rodzaj ten został opisany w 2001 roku przez Dimitrija Łogunowa, który jego gatunkiem typowym wyznaczył Heliophanus aurocinctus.

Należą tu małe pająki o ciele długości od 2,4 do 4,7 mm. Obie płcie zbudowane podobnie, jednak samiec ma na opistosomie podłużną tarczkę grzbietową i małą brzuszną, naprzeciwko kądziołków. Powierzchnia raczej wysokiego karapaksu jest szagrynowana (połączenie punktowania i siateczkowania) i często z rzadka pokryta białymi, przylegającymi, liściokształtnymi łuseczkami. Oczy ustawione są w trzech rządkach. Nadustek jest poziomy i niski. Szczęki mają kształt kanciasty, warga dolna prawie trójkątny, a sternum wydłużony, owalny, z prostą bądź prawie prostą przednią krawędzią. Pierwsza para odnóży jest dłuższa i większa od innych, jej uda są mniej lub więcej nabrzamiałe. Na udach, goleniach i rzepkach tej pary występują czarne, łuseczkowate szczecinki, przy czym u samic często grzbietowego rzędu tych szczecinek na goleniach. Nogogłaszczki samca z charakterystyczną gałeczkowatą strukturą na tegulum. Płytka płciowa samicy ślepo zakończoną kieszonką środkową. Otwór kopulacyjny ukryty poniżej walw przedsionkowych. Spermateki w ustawieniu dwukomorowym, a pierwotne i wtórne zbiorniczki zwykle zlane ze sobą.

Rodzaj znany z Palearktyki, Nearktyki i krainy afrotropikalnej. W Polsce występuje S. aurocinctus.

Należą tu następujące gatunki:

• Sibianor aemulus (Gertsch, 1934)
• Sibianor anansii Logunov, 2009
• Sibianor annae Logunov, 2001
• Sibianor aurocinctus (Ohlert, 1865)
• Sibianor japonicus (Logunov, Ikeda et Ono, 1997)
• Sibianor kenyaensis Logunov, 2001
• Sibianor kochiensis (Bohdanowicz et Prószyński, 1987)
• Sibianor larae Logunov, 2001
• Sibianor latens (Logunov, 1991)
• Sibianor nigriculus (Logunov et Wesolowska, 1992)
• Sibianor proszynski (Zhu et Song, 2001)
• Sibianor pullus (Bösenberg et Strand, 1906)
• Sibianor tantulus (Simon, 1868)
• Sibianor turkestanicus Logunov, 2001
• Sibianor victoriae Logunov, 2001

Przypisy