Shuriken (jap. 手裏剣 shuri-ken; dosłownie „ostrze ukryte w dłoni”') – rodzaj małej broni o ostrych krawędziach i różnym kształcie, służącej do rzucania we wroga, używanej między innymi przez agentów ninja.
Opis
Shurikeny były pociskami do ręcznego miotania. Ogólnie, ze względu na kształt wyróżnia się 20 różnych rodzajów shurikenów: potrójne, z 4 ostrzami, o kształcie gwiazdy, z 6 ostrzami, o kształcie swastyki oraz gwiazdki z 8 i 10 ostrzami. Ostrza shurikenów nierzadko pokrywano trucizną.
Istnieje wiele rodzajów shurikenów, między innymi:
- happa-shuriken – ośmioramienne gwiazdy;
- hira-shuriken – o płaskiej powierzchni, mające od 3 do 7 ramion;
- bō-shuriken – „pręty” ostre z jednej lub dwóch stron o różnych kształtach przekroju;
- itaken-shuriken – przypominające obcięte końcówki ostrzy mieczy.
Shurikeny najczęściej mają grubość około 2 milimetrów, średnicę do 10 centymetrów oraz masę nie przekraczającą 200 gramów.
Bronią podobną do shurikenów były tetsu-bishi (lub maki-bishi) – małe, ostro zakończone, kolczaste, wieloramienne kawałki metalu, które między innymi w czasie ucieczki, wyrzucane za siebie na ziemię, raniły nogi przeciwnika lub konia, przerywając lub spowalniając pościg.