Shintarō Ishihara
石原 慎太郎

Shintarō Ishihara (2006)
Data i miejsce urodzenia

30 września 1932
Kobe

Data i miejsce śmierci

1 lutego 2022
Tokio

Przyczyna śmierci

rak trzustki

Zawód, zajęcie

pisarz, polityk

Alma Mater

Uniwersytet Hitotsubashi

Odznaczenia

Shintarō Ishihara (jap. 石原 慎太郎 Ishihara Shintarō; ur. 30 września 1932 w Kobe, zm. 1 lutego 2022 w Tokio) – japoński polityk i pisarz.

Życiorys

Urodził się w Kobe, ale wychowywał się w Zushi, w prefekturze Kanagawa. W latach 1952–1956 studiował prawo na Uniwersytecie Hitotsubashi.

W 1955 roku na łamach magazynu „Bungei Shunjū” opublikowana została jego pierwsza powieść pod tytułem Sezon słońca (jap. 太陽の季節 Taiyō no kisetsu), natomiast rok później ukazała się w wersji książkowej. Za swoją powieść Ishihara otrzymał prestiżową Nagrodę im. Akutagawy. Powieść ta opowiada historię młodzieży bez ideałów, która zagubiona była w początkowym okresie dobrobytu. Na jej podstawie w tym samym roku powstała ekranizacja filmowa w reżyserii Takumiego Furukawy, w której zagrał młodszy brat pisarza, Yūjirō, a także 11-odcinkowy serial telewizyjny, emitowany w 2002 roku na antenie TBS. Ponadto Ishihara był autorem takich książek jak Zakazany owoc' (jap. 狂った果実 Kurutta kajitsu) (1956), Mapa morza (jap. 海の地図 Umi no chizu) (1958) oraz Skamieniały las (jap. 化石の森 Kaseki no mori) (1970).

Rozgłos międzynarodowy przyniosła mu książka pod tytułem "NO" to ieru Nihon (jap. 「NO」と言える日本, ang. The Japan That Can Say No), napisana wspólnie z prezesem firmy Sony, Akio Moritą, która wydana została w 1989 roku. Początkowo książka była przeznaczona do publikacji tylko w Japonii, gdzie stała się bestsellerem. Później ukazała się w języku angielskim, ale bez komentarzy Mority, ponieważ Ishihara uzasadniał to zmianą w równowadze sił i Japonia powinna odzwyczaić się od uzależnienia od Stanów Zjednoczonych. Jednocześnie wyraził przekonanie, że rasowe uprzedzenia Ameryki, które doprowadziły do zrzucenia bomby atomowej na Japonię, a nie na Niemcy, nadal szerzą się i są stałą przyczyną tarć między tymi dwoma krajami.

Swoją popularność literacką wykorzystał do podjęcia działalności politycznej. W 1968 roku z ramienia Partii Liberalno-Demokratycznej został wybrany do Izby Radców, a następnie cztery lata później – do Izby Reprezentantów.

W 1995 roku Ishihara zrezygnował z członkostwa w partii, aby zaprotestować przeciwko ustalonemu systemowi politycznemu. Cztery lata później został wybrany na gubernatora Tokio, którego urząd sprawował do 2012 roku.

W 2015 roku został oznaczony Wielką Wstęgą Orderu Wschodzącego Słońca.

Zmarł 1 lutego 2022 w Tokio na raka trzustki, w wieku 89 lat.

Przypisy

  1. 1 2 Former Tokyo governor Shintaro Ishihara dies at age of 89 [online], Reuters, 1 lutego 2022 [dostęp 2022-02-01] (ang.).
  2. 1 2 3 Ishihara Shintaro, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-02-05] (ang.).
  3. ↑ Concise Nihonjin-mei jiten (コンサイス日本人名事典), wyd. 5, Sanseidō, 2009, s. 105, ISBN 978-4-385-15801-3 (jap.).
  4. 1 2 W świecie yakuzy – japońskie oblicze filmu czarnego, [w:] Krzysztof Loska (red.), Film noir, „Studia Filmoznawcze”, 31, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2010, s. 181, ISBN 978-0-8131-9217-8 [dostęp 2022-02-06], Cytat: Wizerunek zbuntowanego młodzieńca znajdziemy w adaptacjach powieści Shintarō Ishihary: Sezon słońca (Taiyō no kisetsu, 1956, Takumi Furukawa), Zakazany owoc (Kurutta kajitsu, 1956, Kō Nakahira), Pokój kar (Shokei no heya, 1956, Kon Ichikawa). (pol.).
  5. ↑ 太陽の季節：ここに始まる-炎のランナー [online], I-shintaro.com, 7 lutego 2012 [dostęp 2022-02-06] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-07] (jap.).
  6. ↑ Profile of the Governor [online], Tokyo Metropolitan Government [dostęp 2022-02-06] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-30] (ang.).
  7. ↑ Taiyo no kisetsu (1956) - Full Cast & Crew [online], IMDb [dostęp 2022-02-05] (ang.).
  8. ↑ 太陽の季節, [w:] Kadokawa Corporation [online], TheTV [dostęp 2022-02-05] (jap.).
  9. ↑ Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 432. ISBN 978-83-01-17214-5.
  10. ↑ The Japan That Can Say No [online], Stanford University [dostęp 2022-02-05] (ang.).
  11. ↑ Isabella Kwai, Makiko Inoue, Shintaro Ishihara, Outspoken Nationalist Governor of Tokyo, Dies at 89, [w:] The New York Times Company [online], The New York Times, 2 lutego 2022 [dostęp 2022-02-05] (ang.).
  12. 1 2 Hawkish ex-Tokyo governor, author Ishihara dies at 89 [online], Kyodo News, 1 lutego 2022 [dostęp 2022-02-06] (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.