Duvall na planie filmu Bernice Bobs Her Hair (1976) | |
| Imię i nazwisko |
Shelley Alexis Duvall |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
7 lipca 1949 |
| Zawód |
aktorka, producentka filmowa, scenarzystka, piosenkarka, komediantka |
| Współmałżonek |
Bernard Sampson |
| Lata aktywności |
1970–2002 |
Shelley Alexis Duvall (ur. 7 lipca 1949 w Houston w stanie Teksas) – amerykańska aktorka, producentka filmowa, scenarzystka i piosenkarka.
Życiorys
Wczesne lata
Urodziła się w Houston w Teksasie jako córka Bobbie Ruth Crawford i Roberta Richardsona „Bobby’ego” Duvalla (1919–1995), prawnika (nie była spokrewniona z aktorem Robertem Duvallem). Wychowywała się z trzema braćmi: Scottem, Shane’em i Stewartem. Po ukończeniu Stephen Pool Waltrip High School, Duvall sprzedawała kosmetyki w Foley i uczęszczała do South Texas Junior College, gdzie specjalizowała się w żywieniu i terapii dietą.
Kariera
Poznała Roberta Altmana, gdy zaproponował jej rolę w swoim komediodramacie Brewster McCloud (1970) z Budem Cortem i Sally Kellerman. Potem zagrała w jego kolejnych filmach: McCabe i pani Miller (1971), Złodzieje tacy jak my (1974), Nashville (1975) i Buffalo Bill i Indianie (1976). Znalazła się także w obsadzie komedii romantycznej Woody’ego Allena Annie Hall (1977).
Kreacja Mildred „Millie” Lammoreaux w dramacie Altmana Trzy kobiety (3 Women, 1977) przyniosła jej nagrodę Los Angeles Film Critics Association (LAFCA) oraz na Festiwalu Filmowym w Cannes (1977), a także zdobyła nominację do nagrody BAFTA (1978). Jednak za rolę Wendy Torrance, żony popadającego w obłęd trzeźwiejącego alkoholika i początkującego pisarza (Jack Nicholson) w filmie Stanleya Kubricka Lśnienie (The Shining, 1980) była nominowana do Złotej Maliny jako najgorsza aktorka roku, choć sam film okazał się dużym sukcesem komercyjnym.
W 1982 była gospodarzem i producentem wykonawczym programu telewizyjnego dla dzieci Faerie Tale Theatre, za który otrzymała Peabody Award (1984). Zagrała w siedmiu odcinkach: Titelitury (1983), Roszpunka (1983), Słowik (1983), Królewna Śnieżka (1984), Kot w butach (1985) i Aladyn (1986). W pierwszym odcinku Żabi król (1982) zagrali: Robin Williams i Teri Garr. Za program dla dzieci Tall Tales & Legends (1985–87) i program Shelley Duvall's Bedtime Stories (1992–93) zdobyła nominację do nagrody Emmy (1988, 1992).
Życie prywatne
7 lipca 1970 wyszła za mąż za artystę Bernarda Sampsona. Jednak para rozwiodła się w roku 1974. Była także związana z muzykiem Paulem Simonem (1976–'78), Ringo Starrem (1978–'79), Patrickiem Reynoldsem (1978) i Stanleyem Wilsonem (1980–'86). Od 1989 jej partnerem jest muzyk Dan Gilroy, były członek zespołu Breakfast Club.
18 listopada 2016 do swojego show zaprosił ją dr Phillip C. McGraw. Podczas wywiadu Duvall przyznała, że ma zaburzenia psychiczne, traci kontakt z rzeczywistością i potrzebuje pomocy. Zapytana o Robina Williamsa, z którym spotkała się w 1980 roku na planie filmu Popeye. powiedziała, że nie wierzy, że aktor nie żyje (zmarł w 2014 roku). Dodała, że zmienił jedynie swoją postać i przyznała, że go widuje. Wyznała też, że jest prześladowana przez szeryfa z Nottingham, fikcyjną postać z filmu Robin Hood. Zgodziła się na leczenie pod warunkiem, że McGraw obieca, że nikt jej nie zamorduje podczas badania. Po wywiadzie Duvall trafiła do zakładu psychiatrycznego w południowej części Kalifornii, lecz po trzech dniach odmówiła leczenia i wróciła do swojego domu. Mia Farrow skomentowała na Twitterze: Powinno istnieć prawo, które chroni osoby chore psychicznie przed drapieżnikami z programów telewizyjnych, takimi jak Dr. Phil, który wykorzystał Shelley Duvall dla własnego zysku. Z emisji programu nie była zadowolona również córka Stanleya Kubricka – Vivian i opublikowała list otwarty, w którym wyraża swoje oburzenie i obrzydzenia tym co zrobił dr Phil i producenci jego programu. Dodała w nim, że ma nadzieję, że inni również zbojkotują jego talk-show i przestaną oglądać „pozbawioną serca rozrywkę, która nie ma nic wspólnego z leczeniem”. W pomoc finansową dla Duvall zaangażowała się córka Kubricka (w internecie zbierała pieniądze na leczenie) i organizacja The Actors Fund.
Filmografia
Filmy fabularne
| Rok | Tytuł | Rola | Reżyser |
|---|---|---|---|
| 1970 | Brewster McCloud | Suzanne Davis | Robert Altman |
| 1971 | McCabe i pani Miller (McCabe & Mrs. Miller) | Ida Coyle | Robert Altman |
| 1974 | Złodzieje tacy jak my (Thieves Like Us) | Keechie | Robert Altman |
| 1975 | Nashville | L. A. Joan | Robert Altman |
| 1976 | Buffalo Bill i Indianie (Buffalo Bill and the Indians, or Sitting Bull’s History Lesson) | Pani Grover Cleveland | Robert Altman |
| Bernice Bobs Her Hair (TV) | Bernice | Joan Micklin Silver | |
| 1977 | Annie Hall | Pam | Woody Allen |
| Trzy kobiety (3 Women) | Mildred „Millie” Lammoreaux | Robert Altman | |
| 1980 | Lśnienie (The Shining) | Wendy Torrance | Stanley Kubrick |
| Popeye | Olive Oyl | Robert Altman | |
| 1981 | Bandyci czasu (Time Bandits) | Pansy | Terry Gilliam |
| 1984 | Frankenweenie (film krótkometrażowy) | Susan Frankenstein | Tim Burton |
| Booker (film krótkometrażowy) | Laura | Stan Lathan | |
| 1987 | Roxanne | Dixie | Fred Schepisi |
| Żaba (Frog, TV) | Annie Anderson | David Grossman | |
| 1991 | Kosmita z przedmieścia (Suburban Commando) | Jenny Wilcox | Burt Kennedy |
| 1995 | Na samym dnie (Underneath) | pielęgniarka | Steven Soderbergh |
| 1996 | Portret damy (The Portrait of a Lady) | Pani Touchett | Jane Campion |
| 1997 | RocketMan | Pani Randall | Stuart Gillard |
| Zmierzch lodowych nimf (Twilight of the Ice Nymphs) | Amelia Glahn | Guy Maddin | |
| Sam jak palec (Alone, TV) | Estelle | Michael Lindsay-Hogg | |
| 1998 | Miłość i frytki (Home Fries) | Pani Jackson | Dean Parisot |
| Kacper i Wendy (Casper Meets Wendy) | Gabby | Sean McNamara | |
| Opowieść o mumii (Tale of the Mummy) | Edith Butros | Russell Mulcahy | |
| 1999 | Czwarte piętro (The 4th Floor) | Martha Stewart | Josh Klausner |
| 2000 | Manna z nieba (Manna from Heaven) | detektyw Dubrinski | Gabrielle Burton, Maria Burton |
| 2001 | Stanley Kubrick: Życie w obrazach (Stanley Kubrick: A Life in Pictures) | Shelley Duvall | Jan Harlan |
| 2023 | The Forest Hills | Matka Rico | Scott Goldberg |
Seriale TV
- 1973: Cannon jako Liz Christie
- 1973: Love, American Style jako Bonnie Lee
- 1976: Baretta jako Aggie
- 1982–87: Faerie Tale Theatre jako gospodarz
- 1985–87: Tall Tales & Legends jako gospodarz
- 1986: Chlupotki (Popples)
- 1992–93: Shelley Duvall's Bedtime Stories
- 1994: Prawnicy z Miasta Aniołów (L.A. Law) jako Margo Stanton
- 1995: Frasier jako Caroline (głos)
- 1997: Opowieści z księgi cnót (Adventures from the Book of Virtues) jako Fairy (głos)
- 1997: Prawdziwe potwory (Aaahh!!! Real Monsters) jako Ocka (głos)
- 1998: Maggie Winters jako Muriel
- 1998: Wishbone jako Renee Lassiter
- 1999: Kolorowy dom (The Hughleys) jako pani Crump
Dyskografia
- Hello, I'm Shelley Duvall...Merry Christmas (1991)
- Hello, I'm Shelley Duvall...Sweet Dreams (1991)
- The Animal Express (1992)
- Digby's Adventures, Sanctuary Woods (1994, CD-ROM) – narrator
Przypisy
- ↑ Shelley Duvall Actor. „TV Guide”. [dostęp 2016-07-07]. (ang.).
- ↑ Shelley Duvall (7 de Julho de 1949). Filmow. [dostęp 2016-07-07]. (port.).
- ↑ Shelley Duvall. Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-07-07]. (ang.).
- ↑ Shelley Duvall Biography (1949-). Film Reference. [dostęp 2016-07-07]. (ang.).
- ↑ Robert Richardson Duvall. ancestry.com. [dostęp 2016-07-07]. (ang.).
- ↑ Shelley Duvall, An Unlikely Star. „The New York Times”. [dostęp 2016-07-07]. (ang.).
- ↑ Shelley Duvall – Actor. CineMagia.ro. [dostęp 2016-07-07]. (rum.).
- ↑ Shelley Duvall. MYmovies. [dostęp 2016-07-07]. (wł.).
- ↑ Shelley Duvall Bio. BuddyTV. [dostęp 2016-07-07]. (ang.).
- ↑ Shelley Duvall Dating History. FamousFix. [dostęp 2016-07-07]. (ang.).
- ↑ Seth Abramovitch: Searching for Shelley Duvall: The Reclusive Icon on Fleeing Hollywood and the Scars of Making 'The Shining'. The Hollywood Reporter, 2021-02-11. [dostęp 2021-03-05]. (ang.).
- ↑ Al Roker condemns 'Dr. Phil' interview with Shelley Duvall. „Daily News (Nowy Jork)”. [dostęp 2016-11-23]. (ang.).
- ↑ Kat Rosenfield (2016-11-18): Shelley Duvall's 'Dr. Phil' Interview: What We Learned. Us Weekly. [dostęp 2016-11-23]. (ang.).
- ↑ Stanley Kubrick's daughter to support 'very sick' Shelley Duvall. Fox News. [dostęp 2016-11-23]. (ang.).
- ↑ Lisa de Moraes (2016-11-18): Dr. Phil Shelley Duvall Episode Triggers Hollywood Anger. Deadline. [dostęp 2016-11-23]. (ang.).
Bibliografia
- Shelley Duvall w bazie IMDb (ang.)
- Shelley Duvall w bazie Filmweb
- Shelley Duvall w bazie Notable Names Database (ang.)