Serwantka – rodzaj wolno stojącej oszklonej z trzech stron szafki z półkami do przechowywania i prezentacji ozdobnej porcelany, szkła, sreber i elementów zastawy stołowej. Tylna ścianka jest najczęściej lustrzana. Serwantka mogła posiadać w dolnej części szufladę lub szafkę.

Serwantka, zabezpieczając przechowywane w niej przedmioty przed kurzem, umożliwia jednocześnie prezentację przedmiotów, służy więc do dekoracji pomieszczenia.

Mebel rozpowszechniony od poł. XVIII wieku (w Polsce od końca XVIII wieku).

Pierwotnie był to mały stoliczek kredensowy, służący do odkładania potraw. Nazwa wywodzi się z fr. nazwy tego mebla servante, pochodzącej od fr. service (serwis, zastawa stołowa, od servir – usługiwać).

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Serwantka, [w:] Krystyna Kubalska-Sulkiewicz (red.), Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Wyd. 5, 2 dodr, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 377, ISBN 978-83-01-12365-9 [dostęp 2023-06-24].
  2. 1 2 3 Historia serwantki [online], meblarnia.com.pl [dostęp 2023-06-30] (pol.).
  3. ↑ Tomek Jankowski, Stylowe serwantki, witryny, etażerki - co to jest? Przykłady [online], poradnikowy net, 25 czerwca 2017 [dostęp 2023-06-30] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.