Senoy (Senoi, Senoy), Sansenoy (Sansenoi, Sansenoy, Sensenoy) i Semangelof – w folklorze żydowskim trójka aniołów mających strzec kobiety w trakcie porodu i połogu oraz nowonarodzone dzieci przed atakami nocnego demona Lilith. Ich imiona zapisywano często na specjalnych amuletach wykonanych ze srebra lub papieru, którym przypisywano moc odstraszania tego demona. Innym sposobem zabezpieczenia nowonarodzonego dziecka przed Lilith, stosowanym w wielu wspólnotach żydowskich, było zapisanie imion Senoy, Sansenoy i Semangelof na drzwiach pokoju narodzin.

Zgodnie z tradycją żydowską (zachowaną w średniowiecznym Alfabecie ben Syracha) anioły Senoy, Sansenoy i Semangelof wysłane zostały przez Jahwe z misją sprowadzenia Lilith, pierwszej żony Adama, z powrotem do Edenu. Lilith porzuciła Eden i swego męża po tym, gdy ten nie zgodził się na jej aktywną rolę w trakcie stosunku seksualnego. Nowym domem dla Lilith stały się pustkowia i bezdroża, gdzie wchodziła w związki z upadłymi aniołami rodząc tysiące demonów zwanych lilim. Adam pragnął jej powrotu, dlatego Jahwe wysłał trójkę aniołów o imionach Senoy, Sansenoy i Semangelof, które zagroziły Lilith, że jeśli nie powróci, to codziennie umierać będzie setka jej dzieci. Lilith odmówiła powrotu, ale zapowiedziała, że będzie mścić się za śmierć swoich dzieci zabijając rodzące kobiety i niemowlęta. Zgodziła się jednak, że oszczędzi wszystkie te matki i niemowlęta, które nosić będą amulet z umieszczonymi na nim wizerunkami lub imionami tej trójki aniołów. Początki tradycji związanej z Lilith i trójką aniołów sięgają pierwszych wieków naszej ery: imiona aniołów Senoy, Sansenoy i Semangelof wymieniane są na przykład w zaklęciach przeciw Lilith zapisanych po aramejsku na glinianych misach pochodzących z Nippur datowanych na ok. 600 r. naszej ery (tzw. incantation bowls).

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Miriam Chaikin, Menorahs, Mezuzas, and Other Jewish Symbols, Houghton Mifflin Harcourt, 2003, s. 32–33.
  2. 1 2 3 4 5 6 Ellen Frankel, Betsy Platkin Teutsch, The Encyclopedia of Jewish Symbols, Rowman & Littlefield, 1992, s. 98.
  3. 1 2 3 4 5 6 Maxwell Teitel Paule, Canidia, Rome’s First Witch, Bloomsbury Publishing, 2018, s. 66.
  4. 1 2 3 4 5 6 Madonna Gauding, The Signs and Symbols Bible: The Definitive Guide to Mysterious Markings, Sterling Publishing Company, Inc., 2009, s. 339.
  5. ↑ Robert Graves, Raphael Patai, Hebrew Myths: The Book of Genesis, Rosetta Books, 2014.
  6. ↑ Raphael Patai, The Hebrew Goddess, Wayne State University Press, 1990, s. 240.
  7. ↑ Robert Lebling, Legends of the Fire Spirits: Jinn and Genies from Arabia to Zanzibar, Bloomsbury Publishing, 30 lipca 2010, ISBN 978-0-85773-063-3 [dostęp 2021-08-27] (ang.).
  8. ↑ Douglas R. Frayne, Johanna H. Stuckey, A Handbook of Gods and Goddesses of the Ancient Near East: Three Thousand Deities of Anatolia, Syria, Israel, Sumer, Babylonia, Assyria, and Elam, Penn State Press, 2021.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.