Sengaku-ji
泉岳寺

Główny pawilon świątyni
Państwo

 Japonia

Miejscowość

Tokio

Typ budynku

świątynia

Rozpoczęcie budowy

1612

Ukończenie budowy

1641

Położenie na mapie Tokio
Położenie na mapie Japonii
Położenie na mapie prefektury Tokio
35°38′15,84″N 139°44′10,59″E/35,637733 139,736275
Strona internetowa

Sengaku-ji (jap. 泉岳寺) – świątynia buddyjska szkoły sōtō w dzielnicy Takanawa w Tokio (Minato-ku), w Japonii. Jest to słynne miejsce pochówku 47 rōninów (samurajów bezpańskich, bez przywódcy), którzy dokonali aktu zemsty za swojego pana.

Historia

Sengaku-ji zbudowano w 1612 roku na polecenie sioguna Ieyasu Tokugawy (1543–1616). Gdy świątynia spłonęła w 1641 roku, została odbudowana na obecnym terenie przez pięciu daimyō na rozkaz Iemitsu Tokugawy (1604–1651). Była jedną z trzech najważniejszych świątyń w ówczesnym Edo (ob. Tokio).

Przy tej świątyni został pochowany młody daimyō z hanu Akō w prowincji Harima (ob. prefektura Hyōgo), Naganori Asano (1667–1701), pan 47 rōninów, którzy przynieśli na jego grób odciętą głowę mistrza ceremonii, Yoshinaki/Yoshihisy Kiry (1641–1703), po dokonaniu aktu zemsty. Gdy rōninowie popełnili honorowe samobójstwo seppuku, zostali pochowani przy grobie Asano w Sengaku-ji. Miejsce ich pochówku wyznacza 47 kamiennych steli nagrobnych.

Opis

Przy świątyni znajduje się jednoizbowe muzeum o nazwie Akohgishi Kinenkan (Akō-gishi Kinenkan, Muzeum Pamięci Lojalnych Sług z Akō), które mieści nowoczesną ekspozycję, przedstawiającą dzieje tych wojowników i ich związek z Sengaku-ji. Są tu także wystawione ich zbroje i ubiory.

Obok muzeum pamięci znajduje się studnia kubi-arai ido („studnia do obmycia głowy”), w której rōninowie obmyli z krwi głowę Kiry przed umieszczeniem jej na grobie Asano.

Uroczystości upamiętniające słynny honorowy atak sprzed 300 lat odbywają się w kwietniu i grudniu.

W 1921 roku przy bramie wejściowej ustawiono pomnik przywódcy tej grupy wojowników, Kuranosuke Ōishi (1659-1703). Trzyma on w ręku listę nazwisk lojalnych sług.

Obok głównego pawilonu znajduje się rzeźba przedstawiająca mistrza Kōdō Sawaki (1880–1965) uważanego za jednego z najważniejszych nauczycieli japońskiego buddyzmu zen XX wieku.

Galeria

Uwagi

  1. ↑ W piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja (shintō), a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera, -ji). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → „shrine”, tera → „temple”.
  2. ↑ Pozostałe dwie to: Seishō-ji niedaleko parku Shiba i Sōsen-ji w dzielnicy Itabashi.

Przypisy

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.