Semele androgyna | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Semele | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Semele Kunth Abh. Königl. Akad. Wiss. Berlin 1842: 49 (1844) | |||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Semele androgyna (L.) Kunth | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Homonimy | |||
|
Semele Schumacher, 1817 (rodzaj małży) | |||
Semele Kunth – rodzaj roślin z rodziny szparagowatych. Obejmuje trzy gatunki występujące endemicznie na Wyspach Kanaryjskich i Maderze. Gatunek Semele androgyna uprawiany jest jako roślina ozdobna.
Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od mitycznej Semele, córki Kadmosa, matki Dionizosa.
Morfologia
- Pokrój
- Wiecznie zielone pnącza o zielonych pędach, osiągające wysokość 5–7, albo liany osiągające wysokość 20 metrów.
- Pędy
- Podziemne, krótkie kłącze. Główna oś łodygi rozgałęziająca się, wierzchołkowo wijąca. Odgałęzienia boczne jednokrotne, długości 90 cm. W górnym odcinku głównej osi łodygi oraz na odgałęzieniach bocznych wyrasta do 40 zielonych, lancetowatych do sercowato-jajowatych gałęziaków, typu fyllokladium, wielkości 2,5–7×1–5 cm, odwróconych do góry nogami, przypominających krótkoogonkowe liście.
- Liście
- Zredukowane, jajowate, długości 4–8 mm, szybko usychające i opadające, skupione na bocznych odgałęzieniach, głównie wspierające gałęziaki. Liście właściwe, długoogonkowe występują wyłącznie u siewek oraz rzadko wyrastają bezpośrednio z kłącza.
- Kwiaty
- Rośliny jednopienne. Kwiaty wyrastające w pęczkach we wcięciach na brzegach gałęziaków (przy czym gałęziaki, na których nie powstają kwiaty są całobrzegie), a w przypadku Semele gayae na ich powierzchni. Każdy kwiat wsparty jest kilkoma podsadkami. Szypułki członowane, u nasady okwiatu lub blisko niej. Okwiat gwiaździsty, sześciolistkowy, białawy do kremowego. Listki okwiatu częściowo zrośnięte na 1/3 długości. Sześć pręcików o nitkach zrośniętych ze sobą w rurkę, a ta zrośnięta z rurką okwiatu. Pylniki sąsiadujących pręcików wydają się być złączone, a każda para pylników osadzona jest na niepozornym łączniku. Pylniki pękają do góry. Zalążnia kulistawa, trójkomorowa, z dwoma zalążkami w każdej komorze. Szyjka słupka wydłużona, zakończona trójsiecznym znamieniem o brodawkowatych łatkach. W kwiatach żeńskich pręcikowie jest wykształcone, lecz mniejsze i z niepękającymi pylnikami. W kwiatach męskich słupkowie jest szczątkowe. Ziarna pyłku o cienkiej egzynie, bezaperturowe.
- Owoce
- Pomarańczowoczerwone jagody. Nasiona duże, kulistawe, jeśli występują pojedynczo, lub spłaszczone, twarde, białawe, z cienką łupiną. Bielmo nie magazynuje skrobi, lecz hemicelulozy, ziarno aleuronowe i tłuszcze.
- Gatunki podobne
- Od innych przedstawicieli plemienia Rusceae odróżnia się pnącym pokrojem.
- Semele gayae
- Pąki kwiatowe Semele androgyna
- Jagody Semele androgyna
Biologia i ekologia
- Rozwój
- Wzrost nowych pędów rozpoczyna się wiosną. Kwiaty pojawiają się po 12 miesiącach. Owoce dojrzewają 9–12 miesięcy po zapyleniu kwiatów.
- Wymagania siedliskowe
- Semele androgyna i S. menezesii zasiedlają makaronezyjskie lasy wawrzynolistne, głównie w skalistych, zalesionych wąwozach interioru. Na Maderze S. androgyna rozszerza zasięg na nizinne obszary suche. S. gayae jest endemitem Gran Canarii, gdzie występuje na klifach i zboczach w lasach reliktowych.
- Cechy fitochemiczne
- W Semele androgyna zidentyfikowano obecność flawonoidów, flawonów i kwasów fenolowych.
- Genetyka
- Liczba chromosomów 2n = 40. Kariotyp składa się z 6 dużych i 14 małych chromosomów submetacentrycznych.
Systematyka
- Pozycja systematyczna rodzaju
- Rodzaj zaliczany do plemienia Rusceae podrodziny Nolinoideae w rodzinie szparagowatych (Asparagaceae). Historycznie, na przykład w systemie Takhtajana z 1997 roku i systemie Kubitzkiego z 1998 roku, zaliczany do rodziny myszopłochowatych (Ruscaceae).
- Wykaz gatunków
- Semele androgyna (L.) Kunth
- Semele gayae (Webb & Berthel.) Svent. & G.Kunkel
- Semele menezesii J.G.Costa
Zagrożenie i ochrona
Gatunek Semele gayae ujęty jest na Czerwonej Liście Flory Naczyniowej Hiszpanii ze statusem narażony na wyginięcie.
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- 1 2 Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-10-05] (ang.).
- 1 2 3 Ruscus L.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2021-09-23].
- ↑ Farr E. R., Zijlstra G. (ed.): Index Nominum Genericorum (Plantarum). Smithsonian Institution, 1996–. [dostęp 2021-10-05]. (ang.).
- ↑ Brands, S.J. (ed.): The Taxonomicon. 1989–. [dostęp 2021-10-05]. (ang.).
- 1 2 David J. Mabberley, Mabberley’s Plant-Book, Cambridge: Cambridge University Press, 2017, s. 847, DOI: 10.1017/9781316335581, ISBN 978-1-107-11502-6, OCLC 982092200.
- ↑ David Gledhill: The Names of Plants.. Wyd. 4. Leiden: Cambridge University Press, 2008, s. 348. ISBN 978-0-511-47855-0. OCLC 476234730.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 J. Cullen i inni red., The European garden flora, flowering plants: a manual for the identification of plants cultivated in Europe, both out-of-doors and under glass, wyd. 2, Cambridge: Cambridge University Press, 2011, ISBN 978-0-521-76167-3, OCLC 733546580.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 P.F. Yeo: Ruscaceae. W: Klaus Kubitzki: The Families and Genera of Vascular Plants. T. 3: Flowering Plants. Monocotyledons: Lilianae (except Orchidaceae). Berlin Heidelberg: Springer-Verlag, 1998, s. 412–426. DOI: 10.1007/978-3-662-03533-7. ISBN 978-3-662-03533-7. (ang.).
- 1 2 3 Christina S. Schuessler, No Tertiary relicts? A biogeographical study on the Macaronesian laurel forest species in Daucus (Apiaceae), Geranium (Geraniaceae), Gesnouinia (Urticaceae), Phyllis (Rubiaceae), Semele (Asparagaceae) and Visnea (Pentaphylacaceae) [online], Uniwersytet w Heidelbergu, 2020.
- 1 2 F.T. Ganança (i inni). Flavonoids in phylloclades discriminate endemic Semele androgynachemotypes from Madeira. „South African Journal of Botany”. 71 (2), s. 160-166, 2005.
- ↑ Taxon: Ruscus. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2021-09-23]. (ang.).
- ↑ Lista Roja 2008 de la Flora Vascular Española. Wyd. 1a. Madrid: Sociedad Española de Biología de la Conservación de las Plantas, 2008, s. 58. ISBN 978-84-691-7375-6.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.