Sei Itō

Sei Itō
伊藤整
Imię i nazwisko	Hitoshi Itō
Data i miejsce urodzenia	16 stycznia 1905 ; Matsumae
Data i miejsce śmierci	15 listopada 1969 ; Tokio
Narodowość	japońska
Dziedzina sztuki	literatura

Sei Itō (jap. 伊藤整 Itō Sei), właśc. Hitoshi Itō (jap. 伊藤整 Itō Hitoshi; ur. 16 stycznia 1905 w Matsumae, zm. 15 listopada 1969 w Tokio) – japoński pisarz.

Życiorys

Urodził się na wyspie Hokkaido, jako syn pochodzącego z Hiroszimy oficera, który został wiejskim nauczycielem i urzędnikiem. Ukończył szkołę handlową w Otaru, a następnie rozpoczął studia na Uniwersytecie Hitotsubashi, których jednak nie ukończył.

Jako dziecko pisał wiersze, które publikował w biuletynach i gazetkach. Zadebiutował w 1926 roku tomikiem poezji Yukiakari no michi (Droga w blasku śniegu). Później zwrócił się ku prozie; w swojej twórczości poruszał tematykę psychologiczną, inspirując się dziełami takich pisarzy jak Virginia Woolf i Marcel Proust. Do jego najważniejszych utworów należą: zbiór autobiograficznych opowiadań Seibutsusai (Festiwal istot żywych, 1932), nowele Yūki no machi (Ulica duchów, 1937), Yūki no mura (Wieś duchów 1938), Tokunō Gorō no seikatsu to iken (Życie i opinie Tokunō Gorō, 1941), Hi no tori (Ptak ognia, 1953), Hanran (Powódź, 1958). Zajmował się także eseistyką, wydał zbiory tekstów Shishōsetsu no hōhō (Metody powieści o sobie, 1950), Shōsetsu no ninshiki (Światopogląd powieści, 1955), Itō Sei no seikatsu to iken (Pogląd i życie pana Itō, 1954) oraz Nihon bundan-shi (Historia japońskiego świata literackiego, 1953–1969), za którą otrzymał w 1963 roku Nagrodę im. Kana Kikuchiego.

Tłumaczył na język japoński literaturę zachodnią; przełożył Ulissesa Jamesa Joyce’a oraz Kochanka lady Chatterley D.H. Lawrence’a. Publikacja tej drugiej książki w 1950 roku zakończyła się skandalem, a wydawcy i tłumaczowi wytoczono proces o niemoralność. Itō spisał dokumentację procesu, wydaną pt. Saiban (Proces, 1952).

W 1970 roku pośmiertnie otrzymał nagrodę literacką przyznawaną przez czasopismo literackie „Shinchō”, natomiast w 1990 roku ustanowiona została coroczna nagroda jego imienia.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 406. ISBN 0-674-01753-6.
1 2 3 4 5 6 7 J. Scott Miller: Historical Dictionary of Modern Japanese Literature and Theater. Lanham: Rowman & Littlefield, 2021, s. 57–58. ISBN 978-1-5381-2441-3.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 Mikołaj Melanowicz: Literatura japońska. T. 2. Proza XX wieku. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 162–165. ISBN 83-01-10679-4.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[frederic-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 406. ISBN 0-674-01753-6.

[miller-2] 1 2 3 4 5 6 7 J. Scott Miller: Historical Dictionary of Modern Japanese Literature and Theater. Lanham: Rowman & Littlefield, 2021, s. 57–58. ISBN 978-1-5381-2441-3.

[melanowicz-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Mikołaj Melanowicz: Literatura japońska. T. 2. Proza XX wieku. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 162–165. ISBN 83-01-10679-4.