| Scymnus limbatus | |||
| Stephens, 1832 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina |
Scymninae | ||
| Plemię |
Scymnini | ||
| Rodzaj |
Scymnus | ||
| Podrodzaj |
Scymnus (Neopullus) | ||
| Gatunek |
Scymnus (Neopullus) limbatus | ||
| Synonimy | |||
| |||
Scymnus limbatus – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje większą część Palearktyki.
Taksonomia
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1832 roku przez Jamesa Francisa Stephensa. Jako miejsce typowe wskazał on okolice Suffolk i Heartford. Na przestrzeni lat część autorów traktowała go jako odmianę barwną Scymnus suturalis. Taksony te różnią się jednak pod względem morfologii i wymagań siedliskowych, a współcześnie umieszcza się w różnych podrodzajach.
Morfologia
Chrząszcz o owalnym, lekko wypukłym ciele długości od 1,7 do 2 mm, porośniętym łukowato zakrzywionymi szczecinkami. Głowa jest czarniawa, zaopatrzona w dziesięcioczłonowe czułki. Przedplecze jest czarne, co najwyżej w kątach przednich z brunatnym rozjaśnieniem. Tarczka jest czarna. Pokrywy mają tło brunatnożółte do czerwonobrunatnego. Na ich środku rozciąga się rozmyta podłużna pręga wzdłuż szwu o barwie ciemnobrunatnej do czarnej, nie dochodząca jednak nigdy do szczytu pokryw. Oprócz niej występują podobnie ubarwione i rozmyte pasy po bokach pokryw, czasem zaznaczone tylko pośrodku ich długości. Powierzchnia pokryw ma równomiernie rozmieszczone, nieułożone w skupiska punkty duże. Odnóża mają czarne uda, brunatne golenie i żółtobrunatne stopy. Przedpiersie ma na wyrostku międzybiodrowym dwa żeberka. Na pierwszym z widocznych sternitów odwłoka (pierwszym wentrycie) występują pełne, półokrągłe linie udowe, sięgające łukiem do ⅔ jego długości, a zewnętrznymi końcami do przedniej jego krawędzi.
Ekologia i występowanie
Owad stenotopowy, preferujący stanowiska wilgotne. Zasiedla lasy łęgowe, mokradła, podmokłe łąki i pobrzeża wód. Bytuje na wierzbach i topolach. Zarówno larwy jak i owady dorosłe są drapieżnikami żerującymi na mszycach (afidofagia). Zimują postacie dorosłe pod odstającą korą, w próchnowiskach i w opadłym listowiu u podstawy pni wierzb i topól.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Irlandii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Luksemburga, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Azji jego zasięg obejmuje Przedkaukazie, Zakaukazie, Azję Zachodnią, Syberię i Rosyjski Daleki Wschód. Poza tym występuje na Maderze i w kontynentalnej Afryce Północnej. Jest owadem dość rzadkim, w Polsce znanym z nielicznych, rozproszonych stanowisk.
Przypisy
- ↑ J.F. Stephens: Illustrations of British entomology; or, a synopsis of indigenous insects: containing their generic and specific distinctions; with an account of their metamorphoses, times of appearance, localities, food, and economy, as far as practicable. Mandibulata, Vol. IV. London: Baldwin & Cradock, 1831–1832, s. 395.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Ryszard Bielawski: Klucze Do Oznaczania Owadów Polski: cz. XIX Chrząszcze - Coleoptera: z. 76 Biedronki - Coccinellidae. Warszawa: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1959.
- 1 2 3 4 5 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 2. „Katalog Fauny Polski”. 23 (13), 1986.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Andrzej O. Bieńkowski. Key for identification of the ladybirds (Coleoptera: Coccinellidae) of European Russia and the Russian Caucasus (native and alien species). „Zootaxa”. 4472 (2), s. 233–260, 2018. Magnolia Press. DOI: 10.11646/zootaxa.4472.2.2.
- 1 2 Rafał Ruta, Paweł Jałoszyński, Szymon Konwerski, Tomasz Majewski, Tomasz Barłożek. Biedronkowate (Coleoptera: Coccinellidae) Polski. Część 1. Nowe dane faunistyczne. „Wiadomości entomologiczne”. 28 (2), s. 91–112, 2009.
- 1 2 3 4 Scymnus (Neopullus) limbatus Stephens, 1831. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2022-01-09].
- 1 2 3 4 5 6 N.B. Nikitsky, А.S. Ukrainsky. The Ladybird Beetles (Coleoptera, Coccinellidae) of Moscow Province. „Entomological Review”. 96 (6), s. 710–735, 2016. ISSN 0013-8738.