| Scybalocanthon uniplagiatus | |||
| (Schmidt, 1922) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Scybalocanthon aereus | ||
| Synonimy | |||
| |||
Scybalocanthon uniplagiatus – rodzaj chrząszczy z rodziny poświętnikowatych i podrodziny Scarabaeinae.
Taksonomia
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1922 roku przez Adolfa Schmidta na łamach „Archiv für Naturgeschichte” pod nazwą Canthon uniplagiatus. Jako lokalizację typową wskazano Amazonię. Do rodzaju Scybalocanthon przeniesiony został w 1967 roku przez Francisca Silvéria Pereirę.
Morfologia
Chrząszcz o ciele długości od 8,5 do 10,3 mm, w zarysie podługowato-owalnym, matowym wskutek mikroziarenkowania. Głowa jest ciemnobrązowa, o nadustku zaopatrzonym w dwa małe, trójkątne, pośrodkowe ząbki na krawędzi przedniej. Przedplecze jest żółte do jasnobrązowego, zwykle z eliptyczną, brązową plamką w części środkowo-przedniej. Jego przednie naroża mają kąt 85°, a brzegi boczne są regularnie zakrzywione. Ciemnobrązowe pokrywy mają wąskie, błyszczące, niewyraźnie punktowane rzędy, z których ósmy na przedzie ma żeberko. Hypomery są głównie żółte lub jasnobrązowe. Ciemnobrązową barwę mają przedpiersie, śródpiersie i mezoepisternity, a żółtą lub jasnobrązową metepisternity, zapiersie, spód odwłoka i pygidium. Odnóża są ciemnobrązowe z żółtymi lub jasnobrązowymi udami.
Genitalia samca mają silnie niesymetryczne paramery – prawa ma krawędź grzbietową zakrzywioną dowewnętrznie, krawędź brzuszną prawie prostą z okrągłym wykrojeniem u podstawy, a wierzchołek ukośnie ścięty, lewa natomiast ma krawędź grzbietową zakrzywioną dowewnętrznie w części nasadowej i środkowej oraz zaopatrzoną w krótki i spiczasty wyrostek w części wierzchołkowej, a krawędź brzuszną prawie prostą z dwupłatowym, zajmującym ⅓ długości wykrojeniem u podstawy i zaostrzonym szczytem. W endofallusie występuje okrągły zaokrągloną rączką skleryt peryferyjny górny prawy, krótki, przecinkowaty skleryt peryferyjny frontolateralny z trzema grupami szczecinek tuż za nim oraz naprzeciwległe i podłużne skleryty osiowy i podosiowy; brak jest sklerytu dodatkowego.
Ekologia i występowanie
Owad ten zasiedla pierwotne i wtórne lasy równikowe. Osobniki dorosłe żerują na odchodach ssaków, w tym ludzi.
Gatunek neotropikalny, endemiczny dla Brazylii, znany ze stanów Acre, Amazonas, Mato Grosso, Rondônia i Pará.
Przypisy
- ↑ A. Schmidt. 1. Bestimmungstabelle der mir bekannten Canthon-Arten. 2. Verbretungsgebiete der Canthon-Arten. 3. Neubeschreibungen von Canthon, Saproistes, Mendidius, Euparia und Ataenius. „Archiv für Naturgeschichte”. 88A (3), s. 61–103, 1922.
- 1 2 3 4 5 Fernando A.B. Silva, Marcely Valois. A taxonomic revision of the genus Scybalocanthon Martínez, 1948 (Coleoptera: Scarabaeidae: Scarabaeinae: Deltochilini). „Zootaxa”. 4629 (3), s. 301–341, 2019. Magnolia Press. DOI: 10.11646/zootaxa.4629.3.1.
- ↑ M.A. Vulcano, F.S. Pereira. Sinópse dos Passalidae e Scarabaeidae s. str. da região Amazônica (Insecta, Coleoptera). „Atas do Simpósio sôbre a Biota Amazônica, Zoologia”. 5, s. 533–603, 1967.