Scinax boesemani – gatunek płaza bezogonowego wchodzący w skład rodziny rzekotkowatych.

Morfologia

Występuje dymorfizm płciowy, gdyż samice, osiągające 3,2 cm długości, przerastają samce, które zazwyczaj mieszczą się w przedziale 2,8-3,1 mm.

Płaz ten posiada pomarańczowobrązową grzbietową stronę ciała, na której może pojawić się plamkowanie, podczas gdy jego brzuch zachowuje barwę białą z zażółconym regionem gardła. Wspomnieć należy także o ciemnej kresie przebiegającej pomiędzy nozdrzem i bębenkiem (tympanum). Dzięki niej można odróżnić go od pokrewnego gatunku umieszczanego w tym samym rodzaju, Scinax ruber, charakteryzującego się też pomarańczowym plamkowaniem na grzbietowej stronie ciała.

Występowanie

Zwierzę to zamieszkuje całe terytoria Gujany Francuskiej i Surinamu, w Gujanie nie osiąga północno-zachodniej granicy kraju. Zajmuje środkową i południową Wenezuelę, być może wschodnią Kolumbię (tereny przygraniczne), zasięg występowania zahacza też prawdopodobnie o Peru, czego nie potwierdzono, jednakże największą jego część stanowi północna i środkowa Brazylia. Wśród krajów, gdzie obecności płaza nie udowodniono, wymienia się także Boliwię.

Płaz zasiedla lasy deszczowe i ich skraje, zwłaszcza w otoczeniu zwykle okresowych zbiorników wodnych i strumieni. Radzi obie dobrze w lasach zmodyfikowanych działalnością ludzką.

Behawior i rozmnażanie

Prowadzi nadrzewny tryb życia. Jego aktywność przypada na noc. Nawoływania samców odbywają się wśród roślinności w bliskości wspomnianego zbiornika wody.

Sezon reprodukcyjny, zaczynając się w listopadzie, trwa do maja, co przypada na porę deszczową. Rozwój jaj, składanych w gronach po 600, przebiega w wodzie, gdzie wylęga się z nich kijanka.

Status

Zwierzę jest pospolite, a jego populacja stabilna, nie zmniejsza się.

IUCN wymienia tylko lokalne zagrożenia, jak utrata środowiska naturalnego i pożary, zaznaczając tym samym, że globalnie nie jest on zagrożony.

Przypisy