Schronisko na Kawcu
Plan jaskini
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Położenie

Dolina Kobylańska

Właściciel

Lasy Państwowe

Długość

7 m

Deniwelacja

0 m

Wysokość otworów

375 m n.p.m.

Ekspozycja otworów

ku północy

Kod

J.Olk.I-06.32

Położenie na mapie gminy Zabierzów
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Położenie na mapie powiatu krakowskiego
50°09′45″N 19°45′58″E/50,162500 19,766111
Strona internetowa

Schronisko na Kawcu – schronisko we wsi Karniowice, w gminie Zabierzów w powiecie krakowskim. Znajduje się u północnych podnóży Zadniej Wroniej Baszty w Dolinie Kobylańskiej. Pod względem geograficznym jest to obszar Wyżyny Olkuskiej wchodzący w skład Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej.

Opis obiektu

Schronisko znajduje się w bocznym wąwozie będącym orograficznie lewym odgałęzieniem Doliny Kobylańskiej. Wąwóz ten biegnie we wschodnim kierunku do Karniowic. Duży otwór schroniska widoczny jest u północnej podstawy Zadniej Wroniej Baszty. Płytsza, prawa część schroniska kończy się dwoma niedostępnymi szczelinami. Nawiązano przez nie kontakt głosowy z Korytarzykiem za Wronią. Z lewej strony schroniska wznosi się do góry krótki korytarz.

Jest to schronisko krasowe wytworzone w wapieniach górnej jury. Nacieki jaskiniowe w postaci mleka wapiennego i grzybków naciekowych. Namulisko złożone ze skalnego rumoszu i liści. Schronisko jest suche, w całości oświetlone rozproszonym światłem słonecznym i poddane wpływom środowiska zewnętrznego. Na jego ścianach rosną glony i sinice.

Historia poznania i dokumentacji

Schronisko znane jest od dawna. Są wzmianki o prowadzonych w nim badaniach archeologicznych już w 1866 roku. W 1880 r. prowadził w nim takie badania Gotfryd Ossowski. Znalazł ceramikę świadczącą o zamieszkiwaniu go przez ludzi z okresu kultury pleszewskiej, oraz neolityczne wyroby krzemienne. Później jeszcze kilkukrotnie prowadzono badania archeologiczne. M. Cabalska w 1960 r. znalazła materiały krzemienne kultury pucharów lejkowatych, K. Kulczycka i K. Kozłowski w 1960 r. znaleźli dowody zamieszkiwania schroniska przez kultury neolityczne, E. Rook w 1980 r. znalazł ceramikę kultury lendzielskiej. Mimo tych kilku badań E. Chochorowska w 2006 r. jeszcze raz przebadała namulisko. Znalazła przedmioty pochodzące z wczesnej epoki brązu, żelaza i średniowiecza. Znajdują się w zbiorach Muzeum Archeologicznego w Krakowie.

Po raz pierwszy opisał schronisko Kazimierz Kowalski w 1951 r. Aktualną dokumentację opracował J. Nowak w maju 2003 r.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Jakub Nowak, Andrzej Górny, Schronisko na Kawcu, [w:] Jaskinie Polski [online], Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [dostęp 2019-11-28].
  2. ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12479-2.
  3. ↑ G. Ossowski, Poszukiwania w jaskiniach okolic Krakowa w 1879 r., Kraków: Rozprawy i sprawozdania z Posiedzeń Wydziału mat.- Przyr. Akad. Um. t. VI, s. XCVIII-CIV, 1880.
  4. ↑ K. Kowalski, Jaskinie Polski, tom. 1, Warszawa: Państwowe Muzeum Archeologiczne, 1951.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.