Schronisko PTTK w Dukli – dawne schronisko turystyczne (dom wycieczkowy), położone w Dukli w Beskidzie Niskim. Mieściło się w kamienicy na dukielskim rynku pod numerem 25.

Budynek, w którym mieściło się schronisko został odbudowany w 1969 roku. Do 1971 roku był w nim prowadzony niewielki hotel komunalny. Z uwagi na niewielkie zainteresowanie obiektem, decyzją Miejskiej Rady Narodowej w Dukli budynek przekazano PTTK, które urządziło w nim najpierw stację turystyczną, a następnie schronisko. PTTK przeprowadziło remont obiektu, a w 1975 roku otworzyło w nim kawiarnię „Złoty Gil”. Poza kawiarnią w schronisku czynny był bufet turystyczny oraz świetlica. Około 1980 roku obiekt posiadał 50 miejsc noclegowych w pokojach wieloosobowych.

Obecnie obiekt określany jest jako „pokoje gościnne”, a jego zarządcą jest spółka Bieszczadzkie Schroniska i Hotele PTTK Sp. z o.o. w Sanoku.

Schronisko - opisywane jako "petetek" - jest wspominane w powieści Andrzeja Stasiuka pt "Dukla" (1997).

Piesze szlaki turystyczne

• Dukla – zbocza Chyrowej (dojście do Głównego Szlaku Beskidzkiego)

Bibliografia

• Edward Moskała: Schroniska PTTK w Karpatach Polskich. Warszawa-Kraków: PTTK, 1980, s. 423-427.
• informacje na stronie spółki Bieszczadzkie Schroniska i Hotele PTTK Sp. z o.o. w Sanoku dostęp: [2013-06-09]