Schron przy Suchym Biwaku
Plan jaskini
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Położenie

Tatry Zachodnie
Dolina Lejowa

Właściciel

Skarb Państwa
(Tatrzański Park Narodowy)

Długość

14 m

Głębokość

2 m

Deniwelacja

2 m

Wysokość otworów

1690 i 1692 m n.p.m.

Wysokość otworów
nad dnem doliny

582 m

Ekspozycja otworów

ku N (dolny), ku E

Data odkrycia

znana od dawna

Kod

(nr inwentarzowy PIG) T.E-07.08

Położenie na mapie Tatr
Położenie na mapie Karpat
49°14′35″N 19°50′35″E/49,243036 19,843003

Schron przy Suchym Biwaku – jaskinia, a właściwie schronisko, w Dolinie Lejowej w Tatrach Zachodnich. Ma dwa otwory wejściowe położone w północnym zboczu Kominiarskiego Wierchu, w pobliżu jaskini Suchy Biwak, na wysokościach 1690 i 1692 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 14 metrów, a jej deniwelacja 2 metry.

Opis jaskini

Jaskinię stanowi idący na początku do góry, a następnie w dół korytarz łączący oba otwory wejściowe. W połowie jego długości odchodzi krótki korytarzyk zakończony zawaliskiem.

Przyroda

W jaskini brak jest nacieków. Ściany są mokre, rosną na nich mchy i porosty.

Historia odkryć

Jaskinia była znana od dawna. Jej pierwszy plan i opis sporządził R. M. Kardaś przy pomocy M. Burkackiego i M. Kardasia w 1976 roku.

Przypisy

  1. ↑ Jaskinie Tatr [online], 24 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-24].
  2. 1 2 3 Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-06-26].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.