| Cerradomys | |||
| Weksler, Percequillo & Voss, 2006 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
sawannoryżak | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Hesperomys subflavus J.A. Wagner, 1842 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Sawannoryżak (Cerradomys) – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej.
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 111–185 mm, długość ogona 130–227 mm, długość tylnej stopy 24–43 mm; brak szczegółowych danych dotyczących masy ciała.
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 2006 roku brazylijsko-amerykański zespół teriologów (Brazylijczycy Marcelo Weksler, Alexandre Reis Percequillo oraz Amerykanin Robert S. Voss) na łamach American Museum novitates. Na gatunek typowy autorzy wyznaczyli (oryginalne oznaczenie) sawannoryżaka żółtawego (C. subflavus).
Etymologia
Cerradomys: Cerrado, Brazylia; gr. μυς mus, μυoς muos ‘mysz’.
Podział systematyczny
Takson wyodrębniony na podstawie badań filogenetycznych z Oryzomys. Do rodzaju należą następujące gatunki:
- Cerradomys langguthi Percequillo, Hingst-Zaher & Bonvicino, 2008 – sawannoryżak pomarańczowoboki
- Cerradomys vivoi Percequillo, Hingst-Zaher & Bonvicino, 2008 – sawannoryżak jasnolicy
- Cerradomys maracajuensis (Langguth & Bonvicino, 2002) – sawannoryżak samotny
- Cerradomys scotti (Langguth & Bonvicino, 2002) – sawannoryżak wyżynny
- Cerradomys akroai Bonvicino, Casado & Weksler, 2014
- Cerradomys marinhus (Bonvicino, 2003) – sawannoryżak długonogi
- Cerradomys subflavus (J.A. Wagner, 1842) – sawannoryżak żółtawy
- Cerradomys goytaca Tavares, Pessôa & P.R. Gonçalves, 2011 – sawannoryżak piaskowy
Przypisy
- 1 2 3 4 M. Weksler, A.R. Percequillo & R.S. Voss. Ten New Genera of Oryzomyine Rodents (Cricetidae: Sigmodontinae). „American Museum Novitates”. 3537, s. 8, 2006. (ang.).
- 1 2 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 247. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 404. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- 1 2 U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 445–446. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
- 1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 258. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-07]. (ang.).