Sarkofag Scypiona Barbatusa

Sarkofag Scypiona Barbatusa
Sarcofago di Lucio Cornelio Scipione Barbato
	; Licowa strona (front) sarkofagu
Autor	anonimowy
Rodzaj	sarkofag
Data powstania	III w. p.n.e.
Medium	tuf wulkaniczny
Wymiary	142 x 277 x 111 cm
	Miejsce przechowywania
Miejscowość	Watykan
Lokalizacja	Museo Pio-Clementino

Sarkofag Scypiona Barbatusa (wł. Sarcofago di Lucio Cornelio Scipione Barbato) – starożytny rzymski sarkofag należący do Lucjusza Korneliusza Scypiona Barbatusa, konsula z roku 298 p.n.e., odnaleziony w 1782 roku w grobowcu rodziny Scypionów przy via Appia. Należy do zbiorów Muzeów Watykańskich (Museo Pio-Clementino).

Opis

Sarkofag stanowi jeden z najcenniejszych przykładów sztuki rzymskiej pierwszej połowy III wieku p.n.e. Jest najstarszym spośród sarkofagów umieszczonych w grobowcu Scypionów i zarazem jedynym, który posiada jakiekolwiek zdobienia. Wykonany został z szarego tufu wulkanicznego. Ma 2,77 długości i 1,42 m wysokości. Nadano mu kształt inspirowany ówczesnymi monumentalnymi ołtarzami hellenistycznymi. Skrzynię ozdobiono motywami architektonicznymi – w jej górnej części znajduje się fryz tryglifowo-metopowy znany z porządku doryckiego, z wpisanymi w metopy rozetami. Wieko sarkofagu udekorowane jest natomiast w narożnikach wolutami przechodzącymi w liście akantu. Wyryto na nim także nazwisko zmarłego: [L. Corneli]o(s) Cn. f. Scipio.

Inskrypcja

W dolnej części sarkofagu znajduje się inskrypcja komemoratywna ku czci zmarłego, wyryta około sto lat po jego śmierci na miejscu wcześniejszego napisu. Jest to elogium ułożone w wierszu saturnijskim. Jego treść głosi:
CORNELIVS LVCIVS SCIPIO BARBATVS GNAIVOD PATRE
PROGNATVS FORTIS VIR SAPIENSQVE – QVOIVS
FORMA VIRTVTEI PARISVMA
FVIT – CONSOL CENSOR AIDILIS QVEI FVIT APVD
VOS – TAVRASIA CISAVNA
SAMNIO CEPIT – SVBIGIT OMNE LOVCANA
OPSIDESQVE ABDOVCIT

Korneliusz Lucjusz Scypio Brodaty,

Z Gneusza zrodzony, dzielny mąż i rozumny,

Którego postać cnotom jego dorównała,

Konsul, cenzor i edyl wśród naszego ludu,

Taurazję, Cyzaunę, Samnium zdobył,

Podbił całą Lukanię, zakładników pojmał.
(Tłum. Zygmunt Kubiak)

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Janusz A. Ostrowski: Starożytny Rzym. Polityka i sztuka. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999, s. 53. ISBN 83-01-12616-7.
1 2 3 4 5 Filippo Coarelli: Rome and Environs. An Archaeological Guide. Berkeley: University of California Press, 2014, s. 369. ISBN 978-0-520-28209-4.
1 2 3 4 Alfred Twardecki: Mały słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Unia wydawnicza Verum, 1998, s. 35. ISBN 83-85921-75-3.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[ostrowski-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Janusz A. Ostrowski: Starożytny Rzym. Polityka i sztuka. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999, s. 53. ISBN 83-01-12616-7.

[coarelli-2] 1 2 3 4 5 Filippo Coarelli: Rome and Environs. An Archaeological Guide. Berkeley: University of California Press, 2014, s. 369. ISBN 978-0-520-28209-4.

[twardecki-3] 1 2 3 4 Alfred Twardecki: Mały słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Unia wydawnicza Verum, 1998, s. 35. ISBN 83-85921-75-3.