Sam wyjdę bezbronny – powieść historyczno-fantastyczna Teodora Parnickiego wydana w 1976 roku.

Z zamiarem napisania powieści Parnicki nosił się 35 lat. W liście do Konstantego Symonolewicza z 14 listopada 1936 roku snuł pisarz projekt powieści nowego rodzaju, fantastyczno-historycznej pod tytułem Pod Ktezyfonem było inaczej, w której Julian Apostata nie przegrał i nie zginął w wojnie perskiej w trzecim roku swego panowania, ale przeżył jeszcze dwadzieścia pięć lat i został jednym z najwybitniejszych cesarzy rzymskich. W liście autor rozważał jak wówczas potoczyłaby się walka chrześcijaństwa z reakcją pogańską i czy zwycięstwo Krzyża okazałoby się nieuchronne.

Parnicki rozpoczął pracę nad powieścią w 1971. Roboczo nosiła tytuł Gdyby Julian, ostatecznie ukazała się w 1976 roku w wydawnictwie PAX pod tytułem Sam wyjdę bezbronny. Powieść historycznofantastyczna w trzech częściach. Punktem wyjścia utworu jest bunt przeciw faktom historycznym. Autor zmienia okoliczność, że cesarz Julian Apostata żył trzydzieści trzy lata i jako jedynowładca przez dwa lata walczył z chrześcijaństwem. W powieści Apostata żyje pięćdziesiąt dwa lata, co daje mu szanse do walki z chrześcijaństwem przez blisko ćwierć wieku. Musi jednak walczyć z chrześcijaństwem tylko w sposób, na który by go było stać, gdyby żył dłużej i to z chrześcijaństwem, które wówczas istniało. Autor zachowuje prawdę o duchu i stylu epoki, o poglądach właściwych ówczesnym ludziom, wnika w osobowości głównych bohaterów zdarzeń. W oparciu o możliwości polityczne, intelektualne i psychiczne rzeczywistego Juliana, rzutuje postępowanie Juliana fikcyjnego, tak by stanowił on logiczny ciąg dalszy rzeczywistego samego siebie.

Przypisy

Bibliografia

• Teodor Parnicki: Sam wyjdę bezbronny. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1976.
• Teodor Parnicki: Ja, Eurypides. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytet Śląski, 2020.