Sakrarium – termin architektoniczny o kilku podobnych znaczeniach:

  • miejsce do przechowywania przedmiotów kultu, oraz wody używanej do ablucji liturgicznych, w formie skrzyni lub kapliczki, w kościele lub w domu,
  • zamykany dołek umiejscowiony w podłodze, dawniej za ołtarzem albo obok chrzcielnicy, później w zakrystii. Wlewa się do niego wodę z ablucji. Służy też do umieszczania resztek pobłogosławionego popiołu oraz olei świętych. Nazywany jest też studzienką kościelną,
  • ozdobna nisza ścienna umieszczona w pobliżu ołtarza, w której aż do XIV wieku kapłani po Komunii św. obmywali ręce.

Przypisy

  1. 1 2 Wacław Szetelnicki: Prawne i liturgiczne przesłanki przerwanej oraz niedokończonej Mszy Świętej. Legnickie Studia Teologiczno-Historyczne, 2012. s. przypis 15. s.187. [dostęp 2014-06-10].
  2. ↑ Klemens Krajewski: Mała encyklopedia architektury i wnętrz. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1974, s. 379.
  3. ↑ Bogusław Nadolski: Leksykon liturgii. Poznań: Wydawnictwo Pallottinum, 2006, s. 1339. ISBN 83-7014-531-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.