Rzut boczny kanonierki typu Bombe | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia |
Claparède, Le Petit-Quevilly |
| Położenie stępki |
1884 |
| Wodowanie |
10 października 1885 |
| Marine nationale | |
| Wejście do służby |
1890 |
| Wycofanie ze służby |
1911 |
| Los okrętu | |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
normalna: 430 ton |
| Długość |
59,2 m między pionami |
| Szerokość |
5,97 m |
| Zanurzenie |
3,17 m |
| Materiał kadłuba | |
| Napęd | |
| 2 maszyny parowe 4 kotły lokomotywowe moc 1800 KM 2 śruby | |
| Prędkość |
18–19 węzłów |
| Uzbrojenie | |
| 2 działa kal. 47 mm L/40 (2 x I) 5 rewolwerowych działek kal. 37 mm L/20 (5 x V) | |
| Wyrzutnie torpedowe |
2 × 350 mm (2 x I) |
| Opancerzenie | |
| nadbudówka 13 mm | |
| Załoga |
70 |
Sainte-Barbe – francuska kanonierka torpedowa z lat 80. XIX wieku, jedna z ośmiu zbudowanych jednostek typu Bombe. Okręt został zwodowany 10 października 1885 roku w stoczni Claparède w Le Petit-Quevilly, a do służby w Marine nationale przyjęto go w 1890 roku. Jednostka została skreślona z listy floty w 1911 roku i następnie złomowana.
Projekt i budowa
Kanonierki torpedowe typu Bombe zaprojektowano jako niewielkie, jednokominowe jednostki o trzech masztach (początkowo z ożaglowaniem), z taranowymi dziobami, wystającymi rufaami i pochylonymi dośrodkowo burtami. Kadłuby jednostek wykonano ze stali.
„Sainte-Barbe” zbudowany został w stoczni Claparède. Stępkę okrętu położono w 1884 roku, a zwodowany został 10 października 1885 roku.
Dane taktyczno–techniczne
Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 59,2 metra, szerokości całkowitej 5,97 metra i maksymalnym zanurzeniu 3,17 metra. Wyporność normalna wynosiła 430 ton. Okręt napędzany był przez dwie pionowe maszyny parowe o łącznej mocy 1800 KM, do których parę dostarczały cztery kotły lokomotywowe. Maksymalna prędkość napędzanej dwiema śrubami jednostki wynosiła 18–19 węzłów. Okręt zabierał maksymalnie 108 ton węgla.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się początkowo z dwóch pojedynczych dział Hotchkiss M1885 L/40 kalibru 47 mm, umieszczonych na dziobie i rufie oraz pięciu rewolwerowych działek kal. 37 mm L/20 M1885. Okręt wyposażony był w dwie pojedyncze nadwodne wyrzutnie torped kal. 350 mm.
Opancerzenie obejmowało jedynie nadbudówkę, która miała stalowe ściany o grubości 13 mm.
Załoga okrętu składała się z 70 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba
„Sainte-Barbe” został przyjęty do służby w Marine nationale w 1890 roku. W latach 90. XIX wieku sprawiające problemy kotły lokomotywowe wymieniono na kotły Guyot du Temple. Dokonano też modernizacji uzbrojenia okrętu, montując na sponsonach w miejscu dwóch rewolwerowych działek kal. 37 mm dwa działa kal. 47 mm. Jednostka została wycofana ze służby w 1911 roku, a następnie złomowana.
Uwagi
- ↑ Brassey 1894 ↓, s. 293, Jane 1900 ↓, s. 127 i Jane 1970 ↓, s. 131 podają, że wyporność okrętu wynosiła 395 ton.
- ↑ Jane 1900 ↓, s. 127 i Jane 1970 ↓, s. 131 podają, że załoga liczyła 63 osoby.
Przypisy
Bibliografia
- The Naval Annual, 1894. T.A. Brassey (red.). Portsmouth: J. Griffin and Co., 1894. (ang.).
- Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 978-0-85177-133-5. (ang.).
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: BOMBE torpedo gunboats (1887 - 1890). Navypedia. [dostęp 2021-02-20]. (ang.).
- Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1900. London: Sampson Low, Marston & Co., 1900. (ang.).
- Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1905/6. New York: ARCO Publishing Company, 1970. (ang.).